
Στις 24 Μαΐου 2014, στο Estádio da Luz της Λισαβόνας, η Ρεάλ Μαδρίτης και η Ατλέτικο Μαδρίτης έπαιξαν τον πρώτο τελικό στην ιστορία της διοργάνωσης ανάμεσα σε δύο ομάδες της ίδιας πόλης. Στις 24 Μαΐου 2027 κλείνουν 13 χρόνια από τη βραδιά της «Ντέσιμα», του δέκατου ευρωπαϊκού τίτλου της Ρεάλ. Η Ατλέτικο ήταν δύο λεπτά μακριά από το πρώτο της τρόπαιο, αλλά το ματς τελείωσε 4-1.
Δύο γειτονιές, ένας τελικός
Η Ρεάλ του Κάρλο Αντσελότι κυνηγούσε τον δέκατο τίτλο εδώ και 12 χρόνια, από τη Γλασκώβη του 2002. Στον δρόμο της προς τη Λισαβόνα απέκλεισε Σάλκε, Ντόρτμουντ και Μπάγερν, την οποία διέλυσε με συνολικό 5-0.
Για τον Αντσελότι ήταν ο τέταρτος τελικός ως προπονητής. Απέναντί του ο Αργεντινός Σιμεόνε είχε την ευκαιρία να γίνει ένας από τους λίγους μη Ευρωπαίους προπονητές που κατέκτησαν το τρόπαιο.
Η Ατλέτικο του Ντιέγκο Σιμεόνε είχε μόλις έναν προηγούμενο τελικό, το 1974, όταν έχασε από τη Μπάγερν στον επαναληπτικό. Φέτος πέρασε από Μίλαν, Μπαρτσελόνα και Τσέλσι.
Μία εβδομάδα πριν από τον τελικό, η Ατλέτικο είχε φέρει 1-1 στο Camp Nou και είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ισπανίας. Ήρθε στη Λισαβόνα κυνηγώντας το νταμπλ.
Ήταν ο δεύτερος αμιγώς ισπανικός τελικός μετά το 2000. Το Estádio da Luz, έδρα της Μπενφίκα από το 2003, χτίστηκε για το Euro 2004 και εκείνο το βράδυ φιλοξένησε 60.976 θεατές, με διαιτητή τον Ολλανδό Μπγιορν Κάουπερς.
Ένα κακό ξεκίνημα και η κεφαλιά του Γκοδίν
Ο Ντιέγκο Κόστα ξεκίνησε παρότι είχε τραυματισμό στον μηρό, όμως άντεξε μόλις εννιά λεπτά. Στη θέση του μπήκε ο Αντριάν.
Και οι δύο προπονητές είχαν απουσίες. Στη Ρεάλ ο Τσάμπι Αλόνσο ήταν τιμωρημένος και τη θέση του πήρε ο Κεντίρα, ενώ ο Βαράν προτιμήθηκε από τον Πέπε. Στην Ατλέτικο έλειπε ο τραυματίας Άρντα Τουράν, ενώ στην εστία της στεκόταν ο νεαρός Θιμπό Κουρτουά.
Στο 36' η Ατλέτικο πήρε προβάδισμα. Μετά από κόρνερ ο Χουανφράν έστειλε τη μπάλα πίσω στην περιοχή και ο Ντιέγκο Γκοδίν με κεφαλιά-«κρεμάλα» βρήκε τον Κασίγιας έξω από την εστία του.
Η Ρεάλ πίεζε σε όλο το δεύτερο ημίχρονο, και ο Αντσελότι έβαλε στο 59' τους Μαρσέλο και Ίσκο. Η άμυνα της Ατλέτικο κρατούσε, και ο χρόνος τελείωνε.
Το 93ο λεπτό
Στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων ο Λούκα Μόντριτς εκτέλεσε κόρνερ. Ο Σέρχιο Ράμος πήδηξε ψηλά και με κεφαλιά στη γωνία έκανε το 1-1.
Στην παράταση η Ατλέτικο δεν είχε πια δυνάμεις. Στο 110' ο Άνχελ Ντι Μαρία μπήκε στην περιοχή, ο Κουρτουά απέκρουσε και ο Γκάρεθ Μπέιλ έκανε το 2-1 με κεφαλιά από κοντά.
Στο 118' σκόραρε ο Μαρσέλο και στο 120' ο Κριστιάνο Ρονάλντο πέτυχε το 4-1 από το σημείο του πέναλτι. Στους πανηγυρισμούς ο Σιμεόνε μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και αποβλήθηκε. Αφορμή ήταν ο Βαράν, που κλότσησε τη μπάλα προς το μέρος του και πήρε κίτρινη κάρτα.
Η UEFA ανέδειξε κορυφαίο τον Ντι Μαρία και οι φίλαθλοι τον Ράμος.
Λευκό απέναντι σε κοκκινόλευκες ρίγες
Οι δύο ομάδες φόρεσαν τις εντός έδρας εμφανίσεις τους, όπως και στα ντέρμπι της Μαδρίτης. Η Ρεάλ ήταν ολόλευκη, με φανέλα adidas και χορηγό τη Fly Emirates.
Η Ατλέτικο έπαιξε με τις κόκκινες και λευκές ρίγες, μπλε σορτς και κόκκινες κάλτσες, σε φανέλα της Nike, που ντύνει τον σύλλογο από το 2001. Στο εσωτερικό του γιακά είχε γραμμένο το όνομα του Λουίς Αραγονές, του θρυλικού παίκτη και προπονητή της, που είχε πεθάνει τον Φεβρουάριο του 2014.
Γιατί έμεινε στην ιστορία
Η Ρεάλ έφτασε τους δέκα ευρωπαϊκούς τίτλους, κάτι που κανείς δεν είχε πετύχει. Ο Ρονάλντο έφτασε τα 17 γκολ στη διοργάνωση, ρεκόρ για μία σεζόν, και ο Αντσελότι έγινε ο δεύτερος προπονητής με τρία τρόπαια μετά τον Μπομπ Πέισλι.
Ήταν και ο πρώτος τελικός του Champions League που κρίθηκε στην παράταση χωρίς πέναλτι. Για την Ατλέτικο έμεινε η πίκρα ενός τροπαίου που χάθηκε στο 93ο λεπτό.
Η Ρεάλ έκλεισε τη χρονιά κατακτώντας και το Super Cup και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Η Ατλέτικο είχε περιμένει 40 χρόνια για τον δεύτερο τελικό της, το μεγαλύτερο κενό ανάμεσα σε δύο τελικούς μιας ομάδας στην ιστορία της διοργάνωσης.
Δες τις φανέλες των ομάδων του Champions League στο sportarena.gr.
Φωτογραφία: Η τελετή έναρξης του τελικού του 2014 στο Estádio da Luz – Biser Todorov, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.