Στις 15 Μαΐου 2002, στο Hampden Park της Γλασκώβης, η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπάγερ Λεβερκούζεν έπαιξαν τον τελικό του Champions League. Στις 15 Μαΐου 2027 συμπληρώνονται 25 χρόνια από το γκολ που πολλοί θεωρούν το ωραιότερο σε τελικό. Η Ρεάλ γιόρταζε εκείνη τη σεζόν τα 100 της χρόνια και δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο δώρο.

Ο δρόμος προς τη Σκωτία

Η Ρεάλ του Βιθέντε Ντελ Μπόσκε μπήκε κατευθείαν στους ομίλους και κέρδισε και τους δύο, με 13 και 16 βαθμούς. Στους «8» γύρισε ένα 2-1 από τη Μπάγερν με 2-0 στη Μαδρίτη και στα ημιτελικά νίκησε 2-0 την Μπαρτσελόνα στο Camp Nou.

Η Λεβερκούζεν του Κλάους Τόπμελερ ήταν η έκπληξη της χρονιάς. Ξεκίνησε από τα προκριματικά με τον Ερυθρό Αστέρα, βγήκε δεύτερη πίσω από την Μπαρτσελόνα στον πρώτο όμιλο και πρώτη στον δεύτερο. Απέκλεισε τη Λίβερπουλ με 4-2 στη ρεβάνς και τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ χάρη στα εκτός έδρας γκολ, μετά από 2-2 στο Old Trafford και 1-1 στη Γερμανία.

Hampden, σιγή και βροχή

Ήταν η δεύτερη φορά που η Ρεάλ έπαιζε τελικό στο Hampden, μετά το θρυλικό 7-3 επί της Άιντραχτ το 1960. Στις κερκίδες βρέθηκαν 50.499 θεατές, με συννεφιά και μπόρες, και διαιτητής ήταν ο Ελβετός Ουρς Μάιερ.

Πριν τη σέντρα τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή για τον Βαλέρι Λομπανόφσκι, τον θρυλικό προπονητή της Ντιναμό Κιέβου, που είχε πεθάνει δύο μέρες νωρίτερα.

Η φανέλα των 100 χρόνων

Η Ρεάλ φόρεσε την ολόλευκη φανέλα της εκατονταετηρίδας από την adidas, χωρίς χορηγό στο στήθος. Είχε χρυσό επετειακό σήμα, χρυσά νούμερα και χρυσή λεπτομέρεια στον γιακά, και όλοι οι παίκτες γηπέδου έπαιξαν με μακριά μανίκια.

Ήταν η πρώτη Κούπα της Ρεάλ με φανέλα adidas, αφού το 1998 φορούσε Kelme. Η Λεβερκούζεν έπαιξε με τη φανέλα που φορούσε από το 2000, με τις κόκκινες και μαύρες ρίγες, και όχι με τη νέα που είχε παρουσιάσει στον τελικό του κυπέλλου.

Οι Γερμανοί είχαν και απουσίες: ο Ζε Ρομπέρτο ήταν τιμωρημένος και ο Νοβότνι τραυματίας. Στη θέση τους έπαιξαν ο Μπρντάριτς και ο Ζίβκοβιτς, με αρχηγό τον Ράμελοφ και τον Μίχαελ Μπάλακ στο κέντρο.

Τρία γκολ σε ένα ημίχρονο

Στο 8' ο Ραούλ εκμεταλλεύτηκε ένα μακρύ πλάγιο του Ρομπέρτο Κάρλος και έκανε το 1-0. Έξι λεπτά αργότερα ο Λούσιο σηκώθηκε πάνω από τον Ιέρο σε φάουλ του Σνάιντερ και ισοφάρισε με κεφαλιά. Η Ρεάλ, που έκανε 31 φάουλ απέναντι σε 17 της Λεβερκούζεν, είχε δύο κίτρινες κάρτες, ενώ οι Γερμανοί καμία.

Λίγο πριν το ημίχρονο ο Σολάρι έδωσε στον Ρομπέρτο Κάρλος, που σέντραρε ψηλά. Ο Ζινεντίν Ζιντάν περίμενε την μπάλα στο ύψος της περιοχής και με ένα αριστερό βολέ την έστειλε στο παραθυράκι για το 2-1.

Ο νεαρός Κασίγιας

Ο Τόπμελερ είχε ήδη αλλάξει τον Μπρντάριτς με τον Ντιμιτάρ Μπερμπάτοφ από το 39'. Στο δεύτερο μέρος η Λεβερκούζεν πίεσε, και στο τέλος είχε 13 τελικές απέναντι σε 7 και έξι κόρνερ έναντι κανενός. Στο 68' ο τερματοφύλακας Θέσαρ τραυματίστηκε και τη θέση του πήρε ο 20χρονος Ίκερ Κασίγιας.

Ο Μοριέντες είχε ευκαιρίες για το 3-1, αλλά ο Λούσιο τον σταμάτησε, ενώ σε μια στιγμή απελπισίας ακόμη και ο τερματοφύλακας Μπουτ ανέβηκε και έστειλε μια κεφαλιά λίγο άουτ.

Στα επτά λεπτά των καθυστερήσεων ο Κασίγιας έκανε τρεις σπουδαίες επεμβάσεις, με τον Μπερμπάτοφ, τον Μπάλακ και τον Μπάστιουρκ να φτάνουν κοντά στο γκολ. Ο Ντελ Μπόσκε είχε ήδη ρίξει στο ματς τον ΜακΜάναμαν για τον Φίγκο και τον Φλάβιο Κονσεϊσάο για τον Μακελελέ. Ο Ζιντάν αναδείχθηκε παίκτης του αγώνα.

Γιατί έμεινε στην ιστορία

Ήταν η ένατη Κούπα της Ρεάλ, στη χρονιά των 100 της χρόνων, και η πρώτη για τον Ζιντάν. Το βολέ του έγινε από τις πιο γνωστές εικόνες της διοργάνωσης.

Για τη Λεβερκούζεν ήταν η τρίτη χαμένη ευκαιρία μέσα σε λίγες μέρες, μετά τη δεύτερη θέση στην Bundesliga και την ήττα στον τελικό κυπέλλου, κάτι που της χάρισε το ειρωνικό παρατσούκλι «Νέβερκουζεν». Λίγες εβδομάδες αργότερα πέντε παίκτες της πήραν το ασημένιο με τη Γερμανία στο Μουντιάλ, ενώ ο Λούσιο το κατέκτησε με τη Βραζιλία.

Δες τις φανέλες των ομάδων του Champions League στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: το Hampden Park της Γλασκώβης (2024) – Goodreg3, Wikimedia Commons, άδεια CC0.