Στις 26 Μαΐου 1999, στο Camp Nou της Βαρκελώνης, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Μπάγερν Μονάχου έπαιξαν τον τελικό του Champions League μπροστά σε 90.245 θεατές. Στις 26 Μαΐου 2027 συμπληρώνονται 28 χρόνια από το πιο απίστευτο φινάλε τελικού. Η Μπάγερν προηγούνταν ως το 90', αλλά δεν σήκωσε ποτέ την Κούπα.

Δύο ομάδες που κυνηγούσαν το τρεμπλ

Οι δύο ομάδες είχαν βρεθεί ήδη στον ίδιο όμιλο, όπου πρώτη βγήκε η Μπάγερν και δεύτερη η Γιουνάιτεντ. Η Γιουνάιτεντ είχε ξεκινήσει από τα προκριματικά, απέναντι στην πολωνική ΛΚΣ Λοτζ, και η Μπάγερν απέναντι στη σερβική Όμπιλιτς. Στη συνέχεια οι Άγγλοι απέκλεισαν την Ίντερ και τη Γιουβέντους με 4-3 στο σύνολο, ενώ οι Γερμανοί την Καϊζερσλάουτερν με 6-0 και την Ντιναμό Κιέβου με 4-3.

Η ομάδα του Άλεξ Φέργκιουσον είχε ήδη πάρει Premier League και Κύπελλο Αγγλίας. Η Μπάγερν του Ότμαρ Χίτσφελντ ήταν πρωταθλήτρια Γερμανίας και είχε μπροστά της και τελικό κυπέλλου. Στον όμιλο οι Γερμανοί είχαν μαζέψει 11 βαθμούς και οι Άγγλοι 10.

Η βραδιά στη Βαρκελώνη ήταν ζεστή, με 21 βαθμούς Κελσίου, και διαιτητής ήταν ο Ιταλός Πιερλουίτζι Κολίνα.

Χωρίς Κιν και Σκόουλς

Η Γιουνάιτεντ έπαιξε χωρίς τους τιμωρημένους Ρόι Κιν και Πολ Σκόουλς. Αρχηγός ήταν ο τερματοφύλακας Πίτερ Σμάιχελ, στον τελευταίο του αγώνα με τη φανέλα του συλλόγου, και ο Μπέκαμ μετακινήθηκε στο κέντρο δίπλα στον Μπατ.

Στην Μπάγερν έλειπαν οι τραυματίες Λιζαραζού και Ελμπερ. Το περιβραχιόνιο φορούσε κι εκεί ένας τερματοφύλακας, ο Όλιβερ Καν, ενώ ο Λόταρ Ματέους έπαιζε λίμπερο.

Κόκκινα απέναντι σε ασημένια

Η Γιουνάιτεντ κέρδισε την κλήρωση με κέρμα για τα χρώματα και φόρεσε την ευρωπαϊκή της εμφάνιση: κόκκινη φανέλα, λευκό σορτσάκι και λευκές κάλτσες. Η Μπάγερν έπαιξε ολόκληρη σε ασημί με μπορντό λεπτομέρειες.

Στο τέλος, πάνω στο τρόπαιο είχαν ήδη δεθεί κορδέλες και στα χρώματα των δύο ομάδων. Ο τότε πρόεδρος της UEFA Λέναρτ Γιόχανσον είχε κατέβει από την εξέδρα πριν το φινάλε, για να είναι έτοιμος για την απονομή.

Η Μπάγερν ένα βήμα πριν τη δόξα

Μόλις στο 6' ο Μάριο Μπάσλερ εκτέλεσε χαμηλά ένα φάουλ γύρω από το τείχος και έκανε το 1-0. Η Μπάγερν έχασε στη συνέχεια ευκαιρίες για να «κλειδώσει» τον τελικό. Ένα σκαστό σουτ του Σολ, μετά από κούρσα του Μπάσλερ, βρήκε δοκάρι και γύρισε στα χέρια του Σμάιχελ.

Γύρω στο 75' ο Σμάιχελ κράτησε τη Γιουνάιτεντ στο ματς, στέλνοντας κόρνερ ένα σουτ του Έφενμπεργκ. Ο Χίτσφελντ, από την άλλη, έβγαλε τον Ματέους περίπου δέκα λεπτά πριν το τέλος.

Ο Φέργκιουσον έριξε στο ματς τον Τέντι Σέρινγκαμ στη θέση του Μπλόμκβιστ και, γύρω στο 80', τον Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ στη θέση του Κόουλ. Αυτές οι δύο αλλαγές έγραψαν την ιστορία.

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο Καν απέκρουσε μια κεφαλιά του Σόλσκιερ και ένα λεπτό μετά ένα ψαλιδάκι του Γιάνκερ χτύπησε στο οριζόντιο. Η Γιουνάιτεντ κρατιόταν ακόμη ζωντανή.

90+1, 90+3

Στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων, μετά από κόρνερ του Μπέκαμ, ο Γκιγκς σούταρε αδύναμα και ο Σέρινγκαμ έστειλε την μπάλα στη γωνία για το 1-1. Δύο λεπτά αργότερα, πάλι από κόρνερ του Μπέκαμ, ο Σέρινγκαμ πάσαρε με το κεφάλι και ο Σόλσκιερ έκανε το 2-1.

Ο Κολίνα περιέγραψε αργότερα τον θόρυβο της κερκίδας στο σφύριγμα της λήξης σαν βρυχηθμό λιονταριού. Ο Ματέους έβγαλε αμέσως το μετάλλιο του φιναλίστ και ο Σμάιχελ σήκωσε την Κούπα μαζί με τον Φέργκιουσον. Ο Σκωτσέζος προπονητής συνόψισε όλη τη βραδιά στην τηλεόραση με τρεις λέξεις: «Football, bloody hell».

Γιατί έμεινε στην ιστορία

Η Γιουνάιτεντ έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που κατέκτησε πρωτάθλημα, κύπελλο και Κούπα Πρωταθλητριών στην ίδια σεζόν. Ήταν επίσης η πρώτη αγγλική νικήτρια μετά τον αποκλεισμό που ακολούθησε το Χέιζελ και η πρώτη Κούπα του συλλόγου από το 1968.

Στις 12 Ιουνίου 1999 ο Φέργκιουσον έγινε Σερ, ενώ ο Σμάιχελ αποχώρησε για τη Σπόρτινγκ. Η Μπάγερν, που έχασε και τον τελικό κυπέλλου από τη Βέρντερ στα πέναλτι, έμεινε μόνο με το πρωτάθλημα. Για τους οπαδούς, η κόκκινη φανέλα εκείνης της βραδιάς είναι από τις πιο πολύτιμες στην ιστορία του συλλόγου.

Δες τις φανέλες των ομάδων του Champions League στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: οι ομάδες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Μπάγερν παραταγμένες πριν τον τελικό του 1999 – Seán Murray, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 2.0.