Στις 18 Μαΐου 1994, στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, η Μίλαν του Φάμπιο Καπέλο και η Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ έπαιξαν τον τελικό του Champions League. Στις 18 Μαΐου 2027 συμπληρώνονται 33 χρόνια από τη βραδιά που το ΟΑΚΑ είδε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία των τελικών. Η φαβορί «Ντριμ Τιμ» γύρισε στη Βαρκελώνη με ένα βαρύ 4-0.
Δύο πρωταθλήτριες στην Αθήνα
Η Μπαρτσελόνα είχε μόλις κατακτήσει το τέταρτο σερί πρωτάθλημα Ισπανίας και θεωρούνταν φαβορί. Στην Ευρώπη ανέτρεψε ένα 3-1 από την Ντιναμό Κιέβου, πέρασε την Αούστρια Βιέννης, κέρδισε τον όμιλο μπροστά από Μονακό, Σπαρτάκ Μόσχας και Γαλατασαράι και στον ημιτελικό νίκησε 3-0 την Πόρτο.
Η Μπάρτσα μάζεψε 10 βαθμούς στον όμιλο, ενώ η Μίλαν μόλις 8.
Η Μίλαν πέρασε την ελβετική Άαραου και διέλυσε την Κοπεγχάγη με 6-0 στη Δανία. Κέρδισε τον όμιλό της μπροστά από Πόρτο, Βέρντερ και Άντερλεχτ και στον ημιτελικό νίκησε 3-0 τη Μονακό.
Εκείνη τη χρονιά οι ημιτελικοί ήταν μονοί αγώνες στην έδρα της πρώτης κάθε ομίλου. Έτσι και οι δύο φιναλίστ έφτασαν στην Αθήνα με νίκες 3-0 μπροστά στον κόσμο τους.
Μια Μίλαν γεμάτη απουσίες
Ο Καπέλο είχε πολλά προβλήματα. Ο Φαν Μπάστεν και ο Λεντίνι ήταν τραυματίες, ενώ ο Μπαρέζι και ο Κοστακούρτα, οι δύο στόπερ, ήταν τιμωρημένοι.
Επιπλέον ο κανονισμός της UEFA για τρεις ξένους τον ανάγκασε να αφήσει εκτός τον Παπέν, τον Ραντουτσόιου και τον Μπράιαν Λάουντρουπ. Μπροστά από τον Σεμπαστιάνο Ρόσι έπαιξαν ο αρχηγός Τασότι, ο Πανούτσι, ο Φιλίπο Γκάλι και ο Μαλντίνι. Στη μεσαία γραμμή έπαιξαν ο Ντοναντόνι, ο Ντεσαγί, ο Αλμπερτίνι και ο Μπόμπαν, με τον Σαβίτσεβιτς και τον Μασάρο μπροστά.
Ο Κρόιφ, από την πλευρά του, άφησε εκτός ενδεκάδας τον Μίκαελ Λάουντρουπ. Η Μπάρτσα ξεκίνησε με Θουμπιθαρέτα, Φερέρ, Κούμαν, Ναδάλ, Γκουαρδιόλα, Μπακέρο, Αμόρ, Μπεγκιριστάιν, Μπαρχουάν και το δίδυμο Ρομάριο – Στόιτσκοφ στην επίθεση.
Ελληνική βραδιά στο ΟΑΚΑ
Ήταν ο δεύτερος τελικός της διοργάνωσης στην Αθήνα, μετά το 1983, όταν η Αμβούργο νίκησε τη Γιουβέντους. Περίπου 70.000 θεατές γέμισαν το γήπεδο και διαιτητής ήταν ο Άγγλος Φίλιπ Ντον.
Το ΟΑΚΑ θα φιλοξενούσε τελικό και το 2007, πάλι με τη Μίλαν νικήτρια. Η φωτογραφία είναι από το 2008, μετά την ανακαίνιση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Λευκό απέναντι στα μπλαουγκράνα
Η Μίλαν φόρεσε ξανά την ολόλευκη εμφάνιση των τελικών, μια ανανεωμένη εκδοχή της λευκής του 1963 που είχε φορέσει και το 1989. Ήταν φτιαγμένη ειδικά για την Ευρώπη και όχι η κανονική δεύτερη φανέλα της σεζόν.
Η Μπαρτσελόνα έπαιξε με τα μπλαουγκράνα, στην ειδική ευρωπαϊκή φανέλα της Kappa για τη σεζόν 1993-94. Έτσι, χωρίς σύγκρουση χρωμάτων, οι δύο ομάδες ξεχώριζαν καθαρά στις τηλεοράσεις.
Ο Σαβίτσεβιτς στη σκηνή
Στο 22' μετά από κούρσα και πάσα του Ντέγιαν Σαβίτσεβιτς, ο Ντανιέλε Μασάρο έσπρωξε την μπάλα στα άδεια δίχτυα. Στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους ο Ντοναντόνι έκανε μια μεγάλη κούρσα στα αριστερά και ο Μασάρο έγραψε το 2-0.
Στο 47' ο Σαβίτσεβιτς εκμεταλλεύτηκε λάθος του Ναδάλ και με ένα υπέροχο λόμπ πάνω από τον Θουμπιθαρέτα έκανε το 3-0. Λίγα λεπτά αργότερα το δικό του σουτ βρήκε δοκάρι, η Μπάρτσα δεν απομάκρυνε και ο Μαρσέλ Ντεσαγί ξέφυγε από το οφσάιντ για το 4-0.
Ο τελικός ήταν και σκληρός, με τον Ντον να δείχνει εννέα κίτρινες κάρτες, τέσσερις στη Μίλαν και πέντε στην Μπάρτσα. Ο Κρόιφ έριξε στο ματς τον Σακριστάν και τον Εστεμπαράνθ, όμως η ομάδα του δεν βρήκε ούτε ένα γκολ.
Γιατί έμεινε στην ιστορία
Ο Ντεσαγί έγινε ο πρώτος παίκτης που κατέκτησε το τρόπαιο δύο συνεχόμενες χρονιές με διαφορετικές ομάδες, μετά τη Μαρσέιγ το 1993. Το 4-0 ήταν η μεγαλύτερη διαφορά σε τελικό της εποχής του Champions League μέχρι το 5-0 της Παρί επί της Ίντερ το 2025.
Ο Καπέλο είπε μετά τον αγώνα ότι ο παίκτης που φοβόταν ήταν ο Μίκαελ Λάουντρουπ και ότι ο Κρόιφ έκανε λάθος που τον άφησε έξω. Ο Δανός πήγε το καλοκαίρι στη Ρεάλ, ενώ η λευκή φανέλα της Μίλαν πρόσθεσε άλλη μία βραδιά στον μύθο της, εδώ, στην Αθήνα.
Δες τις φανέλες των ομάδων του Champions League στο sportarena.gr.
Φωτογραφία: το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας σε αγώνα Champions League (2008) – Sportingn, Wikimedia Commons, κοινό κτήμα.