Στις 7 Μαΐου 1986, στο γήπεδο Ramón Sánchez Pizjuán της Σεβίλλης, η Στεάουα Βουκουρεστίου και η Μπαρτσελόνα έπαιξαν τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Στις 7 Μαΐου 2027 συμπληρώνονται 41 χρόνια από τη βραδιά που ένας τερματοφύλακας κέρδισε σχεδόν μόνος του την Ευρώπη. Ήταν ο πρώτος τελικός της διοργάνωσης που τελείωσε 0-0, και τα πέναλτι που ακολούθησαν δεν μοιάζουν με κανένα άλλο.
Ο δρόμος προς τη Σεβίλλη
Η Στεάουα του Εμέριχ Γενέι πέρασε τη δανέζικη Βάιλε, την ουγγρική Χόνβεντ και τη φινλανδική Κούουσισι. Στα ημιτελικά έχασε 1-0 από την Άντερλεχτ στις Βρυξέλλες, αλλά νίκησε 3-0 στο Βουκουρέστι. Καμία ρουμανική ομάδα δεν είχε φτάσει ποτέ τόσο ψηλά.
Ήταν μια άλλη εποχή για τη διοργάνωση, χωρίς ομίλους και με νοκ άουτ από τον πρώτο γύρο. Σε κάθε χώρα μόνο η πρωταθλήτρια έπαιρνε θέση, γι' αυτό στον δρόμο των δύο φιναλίστ βρέθηκαν ομάδες από τη Δανία ως τη Φινλανδία.
Η Μπαρτσελόνα του Άγγλου Τέρι Βέναμπλς ζορίστηκε περισσότερο. Πέρασε Σπάρτα Πράγας και Πόρτο χάρη στα εκτός έδρας γκολ και απέκλεισε τη Γιουβέντους. Στα ημιτελικά έχασε 3-0 στη Γκέτεμποργκ, το γύρισε με 3-0 στο Camp Nou και προκρίθηκε στα πέναλτι.
Ένα γήπεδο γεμάτο Καταλανούς
Ο τελικός γινόταν στην Ισπανία και οι περίπου 70.000 θεατές ήταν στη συντριπτική τους πλειονότητα οπαδοί της Μπάρτσα. Από τη Ρουμανία του Τσαουσέσκου επιτράπηκε να ταξιδέψουν μόνο γύρω στους 1.000 φιλάθλους, που επιλέχθηκαν προσεκτικά από το καθεστώς.
Σύμφωνα με αφιέρωμα του περιοδικού Champions, 35 από αυτούς ζήτησαν άσυλο γύρω από τον αγώνα. Ο Ντουκαντάμ είπε αργότερα ότι η εχθρική ατμόσφαιρα τον έκανε να νιώθει ακόμη πιο δυνατός.
Λευκά για τη Στεάουα, γαλάζια για την Μπάρτσα
Οι δύο ομάδες είχαν τα ίδια βασικά χρώματα, κόκκινο και μπλε, οπότε άλλαξαν και οι δύο εμφάνιση. Η Στεάουα φόρεσε για πρώτη φορά στην ιστορία της λευκή φανέλα της adidas, χωρίς καν σήμα στο στήθος.
Η Μπαρτσελόνα βγήκε με γαλάζιες φανέλες, τις ίδιες που είχε φορέσει στην Πράγα στον πρώτο γύρο. Ο Ντουκαντάμ έπαιξε με ολοπράσινη εμφάνιση τερματοφύλακα.
Ακόμη και τα σορτσάκια είχαν τη λεπτομέρειά τους, με τσέπες πίσω για τη Στεάουα και μπροστά για την Μπαρτσελόνα. Η λευκή φανέλα των Ρουμάνων ήταν βασισμένη σε ένα σχέδιο της adidas της εποχής και δεν ξαναφορέθηκε σε τελικό.
120 λεπτά χωρίς γκολ
Το παιχνίδι ήταν κλειστό και νευρικό, χωρίς ροή. Η Στεάουα, με αρχηγό τον Στέφαν Γιόβαν στη θέση του τιμωρημένου Τουντορέλ Στόικα, έπαιξε πειθαρχημένα και περίμενε.
Η Μπαρτσελόνα δεν βρήκε λύσεις και ο Βέναμπλς έβγαλε τον Μπερντ Σούστερ και τον Στιβ Άρτσιμπαλντ, μια παραδοχή ότι το σχέδιο δεν δούλευε. Η παράταση δεν άλλαξε τίποτα και ο τελικός πήγε στα πέναλτι.
Πίσω από την ψυχραιμία της Στεάουα ήταν ο Γενέι, παίκτης της ομάδας από το 1957 ως το 1969, που είχε γυρίσει στον πάγκο το 1983. Απέφευγε τις μεγάλες συσκέψεις πριν τα ματς και ανακοίνωνε την ενδεκάδα τρεις μέρες νωρίτερα.
Τέσσερα πέναλτι, τέσσερις αποκρούσεις
Η αρχή ήταν κακή για τους Ρουμάνους, αφού ο Ουρούτι απέκρουσε τον Ματζεάρου και τον Μπελόνι. Όμως ο Χέλμουτ Ντουκαντάμ απάντησε σταματώντας τον Αλεξάνκο και τον Πεδράθα.
Ο Λακατούς σκόραρε, ο Ντουκαντάμ σταμάτησε και τον Πίτσι Αλόνσο, και ο Μπάλιντ έκανε το 2-0. Στο τέταρτο χτύπημα της Μπάρτσα ο Μάρκος Αλόνσο βρήκε κι αυτός τον τερματοφύλακα και η Στεάουα έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Ο κόσμος της Μπάρτσα άδειασε γρήγορα τις κερκίδες. Το Βιβλίο Γκίνες κατέγραψε αργότερα τις τέσσερις αποκρούσεις σε έναν αγώνα ως ρεκόρ.
Ο ίδιος ο Ντουκαντάμ θύμιζε ότι ως τότε οι ρουμανικές ομάδες έχαναν σχεδόν πάντα στα πέναλτι στην Ευρώπη. Γι' αυτό, όπως έλεγε, εκείνη η νίκη ήταν κάτι μοναδικό.
Γιατί έμεινε στην ιστορία
Η Στεάουα έγινε η πρώτη ομάδα της Ανατολικής Ευρώπης που σήκωσε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, και παραμένει η μόνη ρουμανική. Τον Φεβρουάριο του 1987 πήρε και το Σούπερ Καπ, με 1-0 επί της Ντιναμό Κιέβου και γκολ του Χάτζι. Τρία χρόνια μετά τη Σεβίλλη έφτασε ξανά στον τελικό, αλλά έχασε 4-0 από τη Μίλαν.
Ο «ήρωας της Σεβίλλης» δεν πρόλαβε να ζήσει την καριέρα που ανοιγόταν μπροστά του. Το ίδιο καλοκαίρι βρέθηκε θρόμβος στο δεξί του χέρι, χειρουργήθηκε και δεν ξανάπαιξε σε υψηλό επίπεδο. Έφυγε από τη ζωή τον Δεκέμβριο του 2024, στα 65 του.
Για την Μπαρτσελόνα η Σεβίλλη έμεινε ανοιχτή πληγή ως το 1992 και το Wembley. Και η λευκή φανέλα χωρίς σήμα είναι μία από τις πιο ασυνήθιστες εμφανίσεις που έχουν δει ποτέ τελικό.
Δες τις φανέλες των ομάδων του Champions League στο sportarena.gr.
Φωτογραφία: το γήπεδο Ramón Sánchez-Pizjuán στη Σεβίλλη (2024) – CarlosVdeHabsburgo, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.