Στις 21 Αυγούστου 1898 μια παρέα κωπηλατών στο Ρίο ντε Τζανέιρο ίδρυσε έναν όμιλο με όνομα θαλασσοπόρου. Η Βάσκο ντα Γκάμα κλείνει στις 21 Αυγούστου 2027 τα 129 της χρόνια. Η ιστορία της μιλά για καραβέλες, μια μαύρη φανέλα με λευκή διαγώνια και μια επιστολή που έγινε σύμβολο κατά του ρατσισμού.

Κωπηλάτες και 400 χρόνια από ένα ταξίδι

Ο Club de Regatas Vasco da Gama γεννήθηκε στη Rua da Saúde, με 62 ιδρυτικά μέλη. Την ιδέα την είχαν τέσσερις υπάλληλοι του κέντρου της πόλης, ενώ πολλοί από τους ιδρυτές ήταν Πορτογάλοι.

Το όνομα τιμά τα 400 χρόνια από το ταξίδι του Βάσκο ντα Γκάμα, που το 1498 βρήκε τον θαλάσσιο δρόμο προς την Ινδία. Για αρκετά χρόνια ο σύλλογος ασχολήθηκε μόνο με την κωπηλασία.

Μαύρο, λευκό και ο σταυρός της καραβέλας

Σύμφωνα με την παράδοση του συλλόγου, το μαύρο συμβολίζει τις άγνωστες θάλασσες της Ανατολής και το λευκό τον δρόμο που ανακαλύφθηκε. Η πρώτη φανέλα κωπηλασίας του 1898 ήταν μαύρη, με μια λευκή διαγώνια λωρίδα στον κορμό.

Το πρώτο σήμα, του 1903, ήταν στρογγυλό με μια καραβέλα και τον Σταυρό του Τάγματος του Χριστού, όπως στα πανιά των πορτογαλικών πλοίων. Οι οπαδοί τον λένε «σταυρό της Μάλτας», αν και τεχνικά είναι σταυρός pattée, και από αυτόν βγήκε το παρατσούκλι «Cruzmaltino».

Οι «Μαύρες Φανέλες» και η Ιστορική Απάντηση

Το ποδόσφαιρο ήρθε τον Νοέμβριο του 1915, με τη συγχώνευση με τη Lusitânia, και το ντεμπούτο του 1916 ήταν μια ήττα 10-1. Η πρώτη ποδοσφαιρική φανέλα ήταν ολόμαυρη, με λευκό γιακά και μανίκια και τον σταυρό στο αριστερό στήθος.

Το 1923, στην πρώτη της χρονιά στη μεγάλη κατηγορία, η Βάσκο πήρε το πρωτάθλημα του Ρίο με ένα ρόστερ γεμάτο μαύρους και φτωχούς εργάτες. Οι «Camisas Negras» νίκησαν τους αριστοκρατικούς συλλόγους της πόλης.

Το 1924 οι μεγάλοι σύλλογοι ζήτησαν να αποκλειστούν δώδεκα μαύροι παίκτες της για «αμφίβολο επάγγελμα». Ο πρόεδρος Ζοζέ Αουγκούστο Πρέστες αρνήθηκε με μια επιστολή, τη «Resposta Histórica», η Βάσκο αποχώρησε και πήρε αήττητη το πρωτάθλημα μιας άλλης ένωσης. Το 1925 επέστρεψε με τους δικούς της όρους.

Ένα γήπεδο από τους οπαδούς

Το São Januário εγκαινιάστηκε στις 21 Απριλίου 1927. Χτίστηκε σε δέκα μήνες με δωρεές των φιλάθλων και ως το 1930 ήταν το μεγαλύτερο γήπεδο της Αμερικής.

Βρίσκεται σε ένα κτήμα που κάποτε είχε χαρίσει ο αυτοκράτορας Πέτρος Α' στη μαρκησία των Σάντος και σήμερα χωράει 21.880 θεατές. Για τα ντέρμπι και τους μεγάλους τελικούς η Βάσκο παίζει συχνά στο Μαρακανά.

Η λευκή φανέλα με μαύρη διαγώνια εμφανίστηκε αργότερα, αλλά οι πηγές διαφωνούν για το πότε. Κάποιες μιλούν για το 1938, ενώ μια άλλη εκδοχή θέλει τον προπονητή Οντίνο Βιέιρα να την προτείνει το 1945, εμπνευσμένος από τη Ρίβερ Πλέιτ.

Από τον «Εξπρές της Νίκης» ως τον Ρομάριο

Τη δεκαετία του '40 ο «Expresso da Vitória», με τον Αντεμίρ και τον τερματοφύλακα Μπαρμπόζα, πήρε πρωταθλήματα του Ρίο και το 1948 το Νοτιοαμερικανικό Πρωτάθλημα Πρωταθλητών. Ακολούθησαν τέσσερα πρωταθλήματα Βραζιλίας, το 1974, το 1989, το 1997 και το 2000.

Το 1998 ήρθε το Copa Libertadores και το 2011 το Κύπελλο Βραζιλίας. Από τις ακαδημίες της βγήκαν ο Μπελίνι, ο Ρομπέρτο Ντιναμίτε, ο Ρομάριο, ο Εδμούντο και ο Φιλίπε Κουτίνιο.

Γιόρτασε μαζί μας

Από τους κωπηλάτες της Rua da Saúde ως την επιστολή του 1924, η Βάσκο απέδειξε ότι μια φανέλα μπορεί να σημαίνει πολύ περισσότερα από ένα χρώμα. Χρόνια πολλά στη «Cruzmaltino» για τα 129 της χρόνια!

Δες τις φανέλες της Βάσκο ντα Γκάμα στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: αεροφωτογραφία του γηπέδου São Januário – Diego Baravelli, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.