Στις 18 Μαρτίου 1919 η Βαλένθια καταχωρίστηκε επίσημα στο μητρώο συλλόγων, και αυτή τη μέρα γιορτάζει ως γενέθλιά της. Στις 18 Μαρτίου 2027 κλείνει 108 χρόνια. Και αυτή τη φορά η επέτειος έχει κάτι ξεχωριστό, αφού η σεζόν 2026-27 είναι η τελευταία της ομάδας στο Mestalla.
Ένα μπαρ και ένα κέρμα
Η πρώτη έδρα του συλλόγου ήταν το Bar Torino, στην περιοχή της σημερινής πλατείας του Δημαρχείου. Εκεί μια παρέα φίλων, ανάμεσά τους ο Οκτάβιο Αουγούστο Μιλέγο και ο Γκονθάλο Μεδίνα, έστησε την ομάδα. Το ιδρυτικό κείμενο υπογράφηκε στις αρχές Μαρτίου και στις 18 του μήνα ήρθε η επίσημη καταχώριση.
Ποιος θα γινόταν πρόεδρος; Σύμφωνα με τον σύλλογο, το θέμα λύθηκε στην τύχη, με ένα κέρμα ανάμεσα στον Μιλέγο και τον Μεδίνα. Κέρδισε ο Μιλέγο και έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Βαλένθια.
Λευκό από την πρώτη μέρα
Η πρώτη εμφάνιση ήταν λευκή φανέλα με μαύρο παντελόνι και μαύρες κάλτσες. Γι' αυτό η ομάδα λέγεται και «blanquinegros», οι ασπρόμαυροι. Οι πηγές πάντως δεν εξηγούν γιατί διαλέχτηκε το λευκό, μόνο ότι συνοδεύει τον σύλλογο από το 1919.
Το δεύτερο μεγάλο χρώμα της ιστορίας της είναι ένα βαθύ κόκκινο, που ο σύλλογος ονομάζει «Torino Red». Η πρώτη γνωστή χρήση του ήταν σε αγώνα κυπέλλου με τη Σεβίλλη, στις 4 Μαρτίου 1928, όταν η γηπεδούχος Βαλένθια άλλαξε χρώματα από ευγένεια. Με κόκκινα έπαιξε και στους τελικούς κυπέλλου με τη Ρεάλ το 1934, το 1946 και το 1970.
Η νυχτερίδα του βασιλιά
Στο σήμα της Βαλένθια κυριαρχεί μια νυχτερίδα με ανοιχτά φτερά. Υπήρχε ήδη στο πρώτο, προσωρινό έμβλημα: ένα κεντητό μπάλωμα στο αριστερό στήθος, με μια μπάλα, τα γράμματα C και V και στοιχεία από το οικόσημο της πόλης.
Γιατί νυχτερίδα; Εδώ μιλάμε για θρύλους, και οι εκδοχές διαφέρουν. Η μία λέει ότι μια νυχτερίδα ξύπνησε τους στρατιώτες του βασιλιά Ιακώβου Α΄ (Jaume I) λίγο πριν από μια νυχτερινή επίθεση, ενώ η άλλη ότι κάθισε στη σημαία του το 1238, όταν ανακατέλαβε την πόλη, και εκείνος το θεώρησε καλό οιωνό.
Η βάση του σημερινού σήματος εμφανίστηκε τη σεζόν 1920-21, σχεδιασμένη κατά πάσα πιθανότητα από τον Φρανθίσκο Αγουάρ Ταρίν. Τη δεκαετία του '80 πήρε σχήμα καρδιάς, και γύρω στο 2000 κατέληξε στη σημερινή, πιο λιτή μορφή.
Mestalla, ένα σπίτι για πάνω από έναν αιώνα
Η ομάδα έπαιξε αρχικά στο Algirós, από τον Δεκέμβριο του 1919. Στις 20 Μαΐου 1923 εγκαινιάστηκε το Mestalla, με ένα φιλικό απέναντι στη Λεβάντε και χωρητικότητα 17.000 θέσεων.
Σήμερα χωράει περίπου 49.000 θεατές και ετοιμάζεται να παραδώσει τη σκυτάλη στο Nou Mestalla. Η εντός έδρας φανέλα του 2026-27 ενώνει το λευκό με το κόκκινο, σαν φόρος τιμής στην ιστορία πριν από τη μετακόμιση.
Τίτλοι και θρύλοι
Η Βαλένθια έχει κατακτήσει έξι πρωταθλήματα Ισπανίας, το τελευταίο το 2004, και οκτώ Κύπελλα Ισπανίας. Στην Ευρώπη σήκωσε δύο Κύπελλα Εκθέσεων (1962, 1963), το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1980 και το Κύπελλο UEFA του 2004.
Έφτασε και σε δύο συνεχόμενους τελικούς Champions League, το 2000 και το 2001, όπου ηττήθηκε από τη Ρεάλ και την Μπάγερν. Τη φανέλα της φόρεσαν ο Μούντο, πρώτος σκόρερ στην ιστορία της με 238 γκολ, ο Μάριο Κέμπες, ο Γκάιθκα Μεντιέτα, ο Νταβίδ Βίγια και ο Νταβίδ Σίλβα.
Γιόρτασε μαζί μας
Λευκό, μαύρο, λίγο κόκκινο και μια νυχτερίδα στο στήθος: η φανέλα της Βαλένθια λέει την ιστορία μιας ολόκληρης πόλης. Φέτος, με το αντίο στο Mestalla να πλησιάζει, αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία για κάθε συλλέκτη.
Χρόνια πολλά, Βαλένθια, και καλή αρχή στο νέο σου σπίτι!
Δες τις φανέλες της Βαλένθια στο sportarena.gr.
Φωτογραφία: Το Mestalla πριν από τον αγώνα Βαλένθια–Μπαρτσελόνα, Δεκέμβριος 2023 – Anidae, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.