Τη νύχτα της 25ης Ιανουαρίου 1890, ενώ μια παρέα γιόρταζε τον Σκωτσέζο ποιητή Robert Burns, γεννήθηκε σε ένα παλιό καφέ της πόλης η Σεβίλλη. Ο σύλλογος συμπληρώνει έτσι 137 χρόνια ζωής, αν και για αρκετές δεκαετίες η επίσημη ημερομηνία ήταν άλλη. Η λευκή της φανέλα, πάντως, γεννήθηκε από μια παραγγελία που δεν έφτασε ποτέ.

Burns Night σε ένα καφέ της Σεβίλλης

Η ίδρυση έγινε σε μια βραδιά Burns Night, τη σκωτσέζικη γιορτή προς τιμήν του Burns. Η παρέα ήταν μισή από τη Σεβίλλη και μισή από τη Βρετανία. Πρώτος πρόεδρος έγινε ο Σκωτσέζος υποπρόξενος Edward Farquharson Johnston, αρχηγός ο Hugh MacColl και γραμματέας ο ντόπιος Isaías White Méndez. Στις 8 Μαρτίου 1890, στον ιππόδρομο της Tablada, η νέα ομάδα νίκησε 2-0 τη Huelva Recreation Club, σε έναν αγώνα που θεωρείται ο πρώτος επίσημος ποδοσφαιρικός αγώνας στην Ισπανία.

1905 ή 1890; Η ημερομηνία που άλλαξε

Για πολλά χρόνια η Σεβίλλη γιόρταζε τα γενέθλιά της στις 14 Οκτωβρίου 1905, ημέρα που κατατέθηκε το καταστατικό της στις αρχές της επαρχίας. Οι ιστορικοί του συλλόγου όμως βρήκαν στον τύπο της εποχής, σε εφημερίδες όπως η σκωτσέζικη Dundee Courier και η La Provincia της Ουέλβα, αναφορές σε αγώνες και σε διοίκηση με πρόεδρο, αρχηγό και γραμματέα ήδη από το 1890. Το 1905 ήταν απλώς το τέλος της γραφειοκρατίας. Το 2014, με τη σύμφωνη γνώμη της UEFA και στη συνέχεια της Ισπανικής Ομοσπονδίας, η ημερομηνία ίδρυσης έγινε επίσημα η 25η Ιανουαρίου 1890.

Η φανέλα της Σάντερλαντ που δεν ήρθε ποτέ

Τα πρώτα χρόνια η Σεβίλλη έπαιζε στα λευκά, για τον απλό λόγο ότι οι λευκές φανέλες ήταν οι πιο εύκολες να βρεθούν. Το 1909, για ένα φιλικό με τη Huelva, ο σύλλογος παρήγγειλε από την Αγγλία εμφανίσεις ίδιες με της Σάντερλαντ, με κόκκινες και λευκές ρίγες. Η παραγγελία δεν έφτασε στην ώρα της και η ομάδα αγωνίστηκε ξανά στα λευκά. Στον κόσμο άρεσε τόσο πολύ, που το λευκό έμεινε οριστικά ως εμφάνιση έδρας. Οι ριγέ φανέλες χρησιμοποιήθηκαν τελικά ως δεύτερη εμφάνιση, ενώ με τον καιρό η ολόκοκκινη έγινε η συνηθισμένη εναλλακτική. Από εκεί και τα παρατσούκλια Blanquirrojos και Rojiblancos. Τη λευκή παράδοση τη βλέπεις ακόμη και στη μικρή βρεφική εμφάνιση της Σεβίλλης.

Τρεις άγιοι στο σήμα

Το πρώτο σήμα, έργο του Juan Lafita, ήταν ένας διπλός κύκλος με τα αρχικά SFC. Το σημερινό το σχεδίασε το 1921 ο Pablo Rodríguez Blanco, με δική του πρωτοβουλία και χωρίς παραγγελία του συλλόγου. Δείχνει τους αγίους Φερδινάνδο, Ισίδωρο και Λέανδρο, όπως στο έμβλημα της πόλης, τα πλεγμένα γράμματα S, F και C, κόκκινες λωρίδες σε ασημί φόντο και μια παλιά δερμάτινη μπάλα. Το λευκό και το κόκκινο είναι κοινά χρώματα του συλλόγου και της πόλης. Στους κατασκευαστές, η Σεβίλλη πέρασε από Joma, Warrior, New Balance, Nike και Castore, και από το 2025 τη ντύνει η adidas.

Ο Πουέρτα και η αυτοκρατορία του Γιουρόπα Λιγκ

Μετά το μοναδικό πρωτάθλημα του 1946, η Σεβίλλη έζησε τη μεγάλη της εποχή στον 21ο αιώνα. Στις 27 Απριλίου 2006 ο νεαρός Antonio Puerta σκόραρε με αριστερό στο φινάλε του ημιτελικού με τη Σάλκε και έστειλε την ομάδα στον πρώτο της ευρωπαϊκό τελικό. Στο Αϊντχόφεν ήρθε το 4-0 επί της Μίντλσμπρο. Ένα χρόνο αργότερα ακολούθησε δεύτερο Κύπελλο UEFA στη Γλασκώβη, στα πέναλτι κόντρα στην Εσπανιόλ. Τον Αύγουστο του 2007 ο Puerta κατέρρευσε στο γήπεδο σε αγώνα με τη Χετάφε και έφυγε από τη ζωή τρεις μέρες αργότερα, μόλις 22 ετών. Ακολούθησαν τρία διαδοχικά Γιουρόπα Λιγκ (2014, 2015, 2016), ένα το 2020 κόντρα στην Ίντερ και ένα το 2023 στα πέναλτι με τη Ρόμα: συνολικά επτά, ρεκόρ στη διοργάνωση.

Νερβιόν, το σπίτι των Σεβιγιίστας

Από τις 7 Σεπτεμβρίου 1958 η ομάδα παίζει στο Ramón Sánchez-Pizjuán, στη συνοικία Νερβιόν, γι' αυτό και το παρατσούκλι Los Nervionenses. Απέναντι βρίσκεται η Μπέτις, με την οποία μοιράζεται το ντέρμπι της πόλης. Αν θέλεις να «χτίσεις» το γήπεδο στο σπίτι σου, υπάρχει το 3D παζλ του γηπέδου της Σεβίλλης.

Χρόνια πολλά στη Σεβίλλη, στο Νερβιόν και στη λευκή φανέλα που γεννήθηκε από ένα δέμα που χάθηκε στον δρόμο. 137 χρόνια μετά το Burns Night, η γιορτή συνεχίζεται.

Δες τις φανέλες και τα προϊόντα της Σεβίλλης στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Estadio Ramón Sánchez Pizjuán – Niels98, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.