Λίγες ομάδες χρωστούν τη φανέλα τους σε ένα δέμα από τη Σκωτία, όπως η Μπέτις. Ιδρύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1907 στη Σεβίλλη και στις 12 Σεπτεμβρίου 2027 κλείνει 120 χρόνια. Αυτή είναι η ιστορία των πράσινων και λευκών ριγών της.

Φοιτητές και ένα ισπανικό «balompié»

Ο σύλλογος γεννήθηκε ως Sevilla Balompié, με πρώτο πρόεδρο τον Αλφόνσο ντελ Καστίγιο Ότσοα και ανάμεσα στα πρώτα μέλη φοιτητές της Πολυτεχνικής Ακαδημίας της Σεβίλλης. Τη λέξη «balompié» την είχε προτείνει ο δημοσιογράφος Μαριάνο ντε Κάβια, ως ισπανική απάντηση στο αγγλικό «foot-ball».

Το 1910 μια διάσπαση στη Σεβίλλη έφερε στον κόσμο την Betis Football Club, και το 1914 οι δύο σύλλογοι ενώθηκαν. Την ίδια χρονιά ο βασιλιάς Αλφόνσος ΙΓ' έδωσε την αιγίδα του και η ομάδα έγινε «Real».

Το «Μπέτις» βγαίνει από το Baetis, τη ρωμαϊκή ονομασία του ποταμού Γουαδαλκιβίρ. Από τον ποταμό πήρε το όνομά της και η ρωμαϊκή επαρχία της περιοχής.

Από το μπλε στο πράσινο

Στην αρχή η Μπέτις φορούσε μπλε φανέλες με λευκό σορτσάκι. Η αλλαγή ήρθε χάρη στον Μανουέλ Ράμος Ασένσιο, που είχε μάθει αγγλικά στο Ντάμφρις της Σκωτίας και έβλεπε συχνά τη Σέλτικ στη Γλασκώβη, όπου είχε κάνει και φίλους.

Όταν η ομάδα χρειάστηκε νέες φανέλες, εκείνος φρόντισε να σταλεί στη Σεβίλλη πράσινο και λευκό ύφασμα. Τα χρώματα ταίριαζαν με την αγαπημένη του σκωτσέζικη ομάδα, αλλά και με εκείνα που αργότερα έγιναν η σημαία της Ανδαλουσίας.

Η μεγάλη διαφορά είναι ότι η Μπέτις φοράει κάθετες ρίγες, ενώ η Σέλτικ οριζόντιες. Στις 28 Φεβρουαρίου 2017, Ημέρα της Ανδαλουσίας, η Μπέτις φόρεσε για μία μόνο φορά οριζόντιες ρίγες κόντρα στη Μάλαγα.

Ένα σήμα με δεκατρείς λωρίδες

Το σήμα άλλαξε πολλές φορές μέσα στον 20ό αιώνα. Το σημερινό εγκρίθηκε το 1957 και ενώνει το σήμα της εποχής του Αλφόνσου ΙΓ' με εκείνο που σχεδιάστηκε επί Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας.

Το τρίγωνο με τις δεκατρείς πράσινες και λευκές λωρίδες υπάρχει από το 1932. Είναι το στοιχείο που αναγνωρίζει αμέσως κάθε Μπετικός, ακόμη και από την πιο μακρινή γωνιά της κερκίδας.

Πρωταθλήτρια με έναν Ιρλανδό

Η χρυσή χρονιά ήταν η 1934-35, όταν ο Ιρλανδός Πάτρικ Ο'Κόνελ οδήγησε την ομάδα στο μοναδικό της πρωτάθλημα, έναν βαθμό πάνω από τη Μαδρίτη. Ακολούθησαν τα Κύπελλα Ισπανίας του 1977, του 2005 και του 2022.

Το πιο γνωστό σύνθημα των οπαδών είναι το «Viva el Betis manquepierda», δηλαδή «ζήτω η Μπέτις, ακόμη κι αν χάνει». Η φράση έγινε δημοφιλής τη δεκαετία του 1940 και συνδέεται με τον σκιτσογράφο Μαρτίνες ντε Λεόν.

Θρύλοι και νέα εποχή

Ο Χοακίν κρατά το ρεκόρ με 528 συμμετοχές, ο Ραφαέλ Γκορδίγιο είναι ο Μπετικός με τις περισσότερες συμμετοχές στην εθνική Ισπανίας και ο Ρουμπέν Κάστρο ο πρώτος σκόρερ με 148 γκολ. Σήμερα αρχηγός είναι ο Ίσκο, που φοράει το περιβραχιόνιο σε μια από τις πιο πετυχημένες περιόδους του συλλόγου.

Το 2025 η Μπέτις έπαιξε τον πρώτο ευρωπαϊκό τελικό της ιστορίας της, στο Conference League, αλλά έχασε 4-1 από την Τσέλσι. Τη σεζόν 2025-26 τερμάτισε πέμπτη στη La Liga και επέστρεψε στο Champions League ύστερα από 21 χρόνια.

Όσο το Benito Villamarín ξαναχτίζεται, η ομάδα παίζει από το 2025 στο στάδιο La Cartuja, με 70.000 θέσεις. Το ανανεωμένο σπίτι της αναμένεται γύρω στο 2028.

Γιόρτασε μαζί μας

Από ένα δέμα με ύφασμα από τη Σκωτία ως τις βραδιές του Champions League, η Μπέτις κλείνει 120 χρόνια ντυμένη στα πράσινα και λευκά. Χρόνια πολλά σε όλους τους Μπετικούς, manquepierda!

Δες τις φανέλες της Ρεάλ Μπέτις στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Το Benito Villamarín (2018) – Anual, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.