Λίγες ομάδες έχουν ένα χρώμα τόσο ξεχωριστό όσο το ροζ της Παλέρμο. Η ιστορία του συλλόγου ξεκινά επίσημα την 1η Νοεμβρίου 1900, και φέτος οι Σικελοί σβήνουν 126 κεράκια. Είναι μια διαδρομή γεμάτη πτώσεις και αναγεννήσεις, που όμως κράτησε σχεδόν πάντα το ίδιο ζευγάρι χρωμάτων: ροζ και μαύρο.

Ένα αγγλοσικελικό ξεκίνημα

Ο πρώτος σύλλογος της πόλης ονομάστηκε Anglo-Palermitan Athletic and Foot-Ball Club, ένα όνομα που θυμίζει την ισχυρή παρουσία Βρετανών εμπόρων στο Παλέρμο της εποχής. Ως ιδρυτής θεωρείται ο Ignazio Majo Pagano, ενώ ο Joseph Whitaker είχε τον ρόλο του επίτιμου προέδρου. Η πρώτη φανέλα ήταν κόκκινη και μπλε, χρώματα που παρέπεμπαν στη βρετανική σημαία. Ορισμένες πηγές τοποθετούν την ίδρυση στο 1897 ή το 1898, αλλά η ημερομηνία που γιορτάζει ο σύλλογος είναι η 1η Νοεμβρίου 1900.

Ροζ σαν το γλυκό, μαύρο σαν το πικρό

Το 1907 η ομάδα μετονομάστηκε σε Palermo Foot-Ball Club και άλλαξε χρώματα. Την ιδέα την είχε ο κόμης Giuseppe Airoldi, ο οποίος σε μια επιστολή του περιέγραφε το ροζ και το μαύρο ως τα χρώματα του γλυκού και του πικρού, μια εικόνα για τις καλές και τις κακές μέρες που περνά κάθε ομάδα. Από τότε οι παίκτες λέγονται Rosanero. Η φράση αποδείχθηκε προφητική, γιατί λίγοι σύλλογοι έχουν δοκιμάσει τόσο πολύ και τις δύο γεύσεις.

Τέσσερα νέα ξεκινήματα

Η Παλέρμο που βλέπουμε σήμερα δεν είναι νομικά το ίδιο σωματείο με εκείνο του 1900. Το 1927 η ομάδα αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα λόγω οικονομικών προβλημάτων και το 1928 ενώθηκε με τη Vigor Palermo ως Palermo Football Club. Το 1940 αποβλήθηκε από την ομοσπονδία για τους ίδιους λόγους και το 1941 συγχωνεύτηκε με την Juventina Palermo. Το 1986 αποκλείστηκε ξανά και ένα χρόνο μετά ξαναγεννήθηκε ως US Città di Palermo, ξεκινώντας από τη Serie C2. Τέλος, το 2019 αποκλείστηκε από τη Serie B, ένας νέος σύλλογος ξεκίνησε από τη Serie D και το 2020 πήρε ξανά το όνομα Palermo Football Club. Σε κάθε νέα αρχή όμως, το όνομα, τα χρώματα και η ιστορία κρατήθηκαν ζωντανά.

Όταν το ροζ απαγορεύτηκε

Υπήρξαν και χρόνια που η ομάδα δεν φορούσε τα δικά της χρώματα. Το 1936 το φασιστικό καθεστώς την υποχρέωσε να αγωνίζεται με κίτρινο και κόκκινο, ενώ μετά τη συγχώνευση του 1941 η Παλέρμο-Γιουβεντίνα έπαιξε με γαλάζιο. Το 1942, με την επιστροφή στη Serie B, το ροζ και το μαύρο γύρισαν στη θέση τους.

Ο «Presidentissimo» και δύο τελικοί

Από το 1970 ως το 1980 πρόεδρος ήταν ο Renzo Barbera, που οι φίλαθλοι αποκαλούσαν «Presidentissimo». Στη δική του δεκαετία η Παλέρμο έφτασε σε δύο τελικούς του Κυπέλλου Ιταλίας: το 1974 έχασε από τη Μπολόνια στα πέναλτι και το 1979 από τη Γιουβέντους με 2-1 στην παράταση, με νικητή σκόρερ τον πρώην παίκτη της Franco Causio. Εκείνη η εποχή ζει στη ρετρό φανέλα του 1970-71 και στη ρετρό φανέλα του 1979-80. Το 2002 το γήπεδο La Favorita, που είχε εγκαινιαστεί το 1932, πήρε το όνομά του.

Η εποχή των αετών

Το 2002 ο Maurizio Zamparini αγόρασε την ομάδα και δύο χρόνια μετά την επέστρεψε στη Serie A ύστερα από 31 χρόνια απουσίας. Τη σεζόν 2004-05 ο Luca Toni πέτυχε 20 γκολ και η Παλέρμο πήρε για πρώτη φορά εισιτήριο για το Κύπελλο UEFA. Τέσσερις παίκτες της, μεταξύ τους ο Fabio Grosso, ήταν στην Ιταλία που κατέκτησε το Μουντιάλ του 2006, ενώ από τη Σικελία πέρασαν ο Javier Pastore και ο Paulo Dybala. Ο αετός, σύμβολο και του δημοτικού θυρεού, δίνει στην ομάδα το παρατσούκλι Aquile και από το 2019 κυριαρχεί στο σήμα. Το 2022 η Παλέρμο επέστρεψε στη Serie B και πέρασε στον όμιλο της City Football Group.

Buon compleanno, Παλέρμο. Με γλυκά και πικρά χρόνια, το ροζ μένει από τα πιο αναγνωρίσιμα χρώματα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

Δες τις φανέλες και τα προϊόντα της Παλέρμο στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Stadio Renzo Barbera – Estevoaei, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.