Ένα καφέ στην κεντρική πλατεία της Παμπλόνα, δύο μικροί σύλλογοι που είχαν τσακωθεί και μια λέξη από τη βασκική γλώσσα: έτσι ξεκίνησε η Οσασούνα, στις 24 Οκτωβρίου 1920. Φέτος η ομάδα της Ναβάρας γιορτάζει 106 χρόνια. Δεν έχει γεμίσει ποτέ τη βιτρίνα της με μεγάλους τίτλους, έχει όμως κάτι εξίσου πολύτιμο: μια ταυτότητα που δεν άλλαξε ποτέ, ντυμένη στο κόκκινο.

Συμφιλίωση στο Café Kutz

Στην Παμπλόνα του 1919 υπήρχε η Sportiva, από την οποία λίγους μήνες αργότερα αποσπάστηκε μια ομάδα μελών και έφτιαξε το New Club. Η διάσπαση είχε πολιτικές αιτίες, όμως οι συζητήσεις στο Café Kutz της Plaza del Castillo έφεραν τις δύο πλευρές ξανά κοντά. Στη συνέλευση της 24ης Οκτωβρίου 1920 γεννήθηκε ένας νέος σύλλογος, με καταστατικό που τον δήλωνε ανεξάρτητο από κάθε πολιτική ή θρησκευτική ιδεολογία. Πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο Eduardo Aizpún. Το ίδιο απόγευμα η ομάδα έπαιξε τον πρώτο της αγώνα, απέναντι σε ένα στρατιωτικό σύνταγμα της πόλης, και έφερε ισοπαλία 1-1.

Τι σημαίνει «Οσασούνα»

Την εποχή εκείνη οι περισσότεροι ισπανικοί σύλλογοι είχαν αγγλικά ονόματα. Στην Παμπλόνα επέλεξαν κάτι διαφορετικό: το osasuna είναι βασκική λέξη που σημαίνει «υγεία», με την έννοια της δύναμης και της ζωντάνιας. Μέχρι σήμερα είναι το μοναδικό βασκικό όνομα ανάμεσα στις ομάδες της Λα Λίγκα. Η πλήρης ονομασία, Club Atlético Osasuna, εμφανίζεται σε επίσημα έγγραφα από τον Ιανουάριο του 1921.

Το κόκκινο της Ναβάρας

Το χρώμα της φανέλας δεν επιλέχθηκε τυχαία. Οι ιδρυτές ήθελαν η ομάδα να φορά τα χρώματα της σημαίας της Ναβάρας, γι' αυτό η φανέλα έγινε κόκκινη από την πρώτη μέρα και έμεινε κόκκινη σε όλη τη διαδρομή του συλλόγου. Συμπληρώνεται από σκούρο μπλε παντελονάκι, αφού επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το μπλε. Από εκεί προέκυψαν και τα παρατσούκλια: Los Rojillos στα ισπανικά και Gorritxoak στα βασκικά, που σημαίνουν και τα δύο «τα κοκκινάκια». Τη δεκαετία του 1980 τις φανέλες έφτιαχνε η Meyba, ενώ σήμερα την εμφάνιση υπογράφει η Macron, η οποία ντύνει τους φιλάθλους και εκτός γηπέδου, για παράδειγμα με το ανδρικό overshirt της Οσασούνα.

Ένα σήμα που άλλαξε μαζί με την ιστορία

Το πρώτο σήμα το σχεδίασε ο Humbelino Urmeneta: ένα τρίγωνο μισό κόκκινο και μισό μπλε, πάνω σε φόντο μπάλας της εποχής, με στέμμα στην κορυφή, τη σημαία της Παμπλόνα στο κέντρο και τα αρχικά C, A, O. Το 1928 η μπάλα χάθηκε και το τρίγωνο έγινε ασπίδα. Το 1931, με την ανακήρυξη της Δεύτερης Δημοκρατίας, αφαιρέθηκε το στέμμα, για να επιστρέψει το 1941. Ακολούθησαν αρκετές μικρές αλλαγές σε χρώματα και περίγραμμα. Το σημερινό σήμα, του 2006, είναι πιο λιτό, με ένα χρυσό στεμμένο λιοντάρι στο κέντρο και γύρω του τα αρχικά και το κόκκινο με το μπλε.

Ελ Σαδάρ, το καμίνι της Παμπλόνα

Η Οσασούνα έπαιξε για πρώτη φορά στην Primera τη σεζόν 1935-36. Το 1967 εγκαινιάστηκε το Ελ Σαδάρ, που από τον Δεκέμβριο του 2005 ονομάστηκε για ένα διάστημα Reyno de Navarra. Το 2021 ανακαινίστηκε ριζικά και σήμερα χωράει 23.516 θεατές πολύ κοντά στον αγωνιστικό χώρο. Εκεί έζησε η ομάδα τις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές: αποκλεισμό της Ρέιντζερς το 1985, της Στουτγκάρδης το 1991, και επί Javier Aguirre την τέταρτη θέση του 2005-06. Τη σεζόν 2006-07 έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου UEFA, όπου αποκλείστηκε με 2-1 στο σύνολο από τη Σεβίλλη.

Δύο τελικοί και ένας αρχηγός-σύμβολο

Το Κύπελλο Ισπανίας έφυγε δύο φορές μέσα από τα χέρια της: το 2005 από τη Μπέτις στην παράταση και το 2023 από τη Ρεάλ Μαδρίτης με 2-1. Ο Patxi Puñal κρατά το ρεκόρ συμμετοχών με 513 επίσημα παιχνίδια. Στα εκατοστά γενέθλια, το 2020, ο δήμος της Παμπλόνα φώτισε το δημαρχείο στα κόκκινα και τα μπλε και τίμησε τον σύλλογο με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης.

Χρόνια πολλά, Οσασούνα. Η Παμπλόνα συνεχίζει να φορά το κόκκινο της Ναβάρας με το ίδιο πείσμα, και κάθε νέα γενιά «ροχίγιος» το κάνει δικό της. Όσοι θέλουν να το φορέσουν και στην καθημερινότητα, μπορούν να δουν και το ανδρικό πόλο Macron.

Δες τις φανέλες και τα προϊόντα της Οσασούνα στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: El Sadar – Visma17, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.