Στις 9 Ιουλίου 1904, στη συνοικία Les Baumettes της Νίκαιας, γεννήθηκε ένας σύλλογος που αρχικά δεν ασχολούνταν καν με το ποδόσφαιρο. Η Νις κλείνει στις 9 Ιουλίου 2027 τα 123 της χρόνια. Και τα πρώτα της χρώματα δεν ήταν τα κόκκινα-μαύρα που ξέρουμε σήμερα.

Ένας σύλλογος γυμναστικής

Το Gymnaste Club de Nice ιδρύθηκε από τον μαρκήσιο ντε Μασενζί ντ' Οζάκ, τον Εκτόρ Γκαλ και τον A. Martin, που έγινε ο πρώτος πρόεδρος. Όπως λέει και το όνομα, το κέντρο βάρους ήταν η γυμναστική και ο στίβος.

Το ποδόσφαιρο μπήκε στη ζωή του συλλόγου το 1908, μέσα από μια διάσπαση: τα τμήματα πλην του μπουλ έγιναν Gymnastes Amateurs Club και δημιούργησαν ποδοσφαιρική ομάδα. Το 1910 οι δύο πλευρές ξαναενώθηκαν.

Στις 22 Δεκεμβρίου 1924 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Olympique Gymnaste Club de Nice, από όπου και το OGC. Η λέξη «Olympique» ήταν πολύ της μόδας, αφού η Γαλλία μόλις είχε φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Από το μπλε-μαύρο στο κόκκινο-μαύρο

Τα πρώτα χρώματα του Gym ήταν το μπλε και το μαύρο. Η αλλαγή ήρθε το 1919, όταν ενώθηκε μαζί του η Gallia Football Athlétic Club.

Τότε υιοθετήθηκαν το κόκκινο και το μαύρο, σύμφωνα με τον σύλλογο από σεβασμό για την πιο παλιά ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, τη Football Vélo Club de Nice. Οι κάθετες ρίγες εμφανίστηκαν τη σεζόν 1940-41 και έμειναν οριστικά από το 1948-49.

Τα παλιά χρώματα δεν ξεχάστηκαν. Τη σεζόν 1970-71 η ομάδα φόρεσε μπλε φανέλα με φαρδιά λευκή ταινία και κοκκινόμαυρο τελείωμα, ενώ για τα 120 χρόνια, το 2024, κυκλοφόρησε τρίτη φανέλα με ρίγες και σήματα σε χρυσό.

Ο αετός της Νίκαιας

Οι παίκτες λέγονται «Les Aiglons», τα αετόπουλα, από τον αετό του σήματος. Είναι ένα από τα πιο παλιά σύμβολα της πόλης: ένας κόκκινος αετός εμφανίζεται γύρω στο 1430, σε καταστατικό που παραχώρησε ο Αμεντέ Η' της Σαβοΐας.

Ο μοναδικός αριθμός που έχει αποσυρθεί στην ιστορία του συλλόγου είναι το 17. Αποσύρθηκε τον Μάιο του 2014, μετά το σοβαρό ατύχημα του Κεβίν Ανέν.

Η χρυσή δεκαετία του '50

Η Νις έζησε τις μεγαλύτερες στιγμές της τη δεκαετία του 1950. Κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα, το 1951, το 1952, το 1956 και το 1959, και δύο Κύπελλα, το 1952, χρονιά του νταμπλ, και το 1954.

Ηγέτης εκείνης της ομάδας ήταν ο αρχηγός Πάντσο Γκονθάλεθ, ενώ ο Βίκτορ Νούρενμπεργκ είναι ο κορυφαίος σκόρερ του συλλόγου στη μεγάλη κατηγορία με 89 γκολ. Από τη Νις πέρασε και ο νεαρός Ζιστ Φοντέν, πριν φύγει για τη Ρεμς.

Το τρίτο Κύπελλο ήρθε το 1997, στα πέναλτι. Στη φανέλα της έπαιξαν επίσης ο Ροζέ Πιαντονί, ο Γιόσιπ Καταλίνσκι, ο Ουγκό Λορίς και ο Μάριο Μπαλοτέλι.

Από το Ray στην Allianz Riviera

Από το 1927 ως το 2013 σπίτι της ήταν το θρυλικό Stade du Ray, με περίπου 17.000 θέσεις. Το 2013 μετακόμισε στην Allianz Riviera και γιόρτασε την πρεμιέρα με 4-0 επί της Βαλανσιέν.

Από το 2019 ιδιοκτήτρια είναι η INEOS του Τζιμ Ράτκλιφ. Η σεζόν 2025-26 ήταν δύσκολη, με 16η θέση, αλλά η Νις κράτησε τη Ligue 1 νικώντας τη Σεντ Ετιέν με συνολικό σκορ 4-1 στα μπαράζ.

Γιόρτασε μαζί μας

Από έναν σύλλογο γυμναστικής του 1904 ως τους κοκκινόμαυρους αετούς της Ligue 1, η Νις κουβαλά την ιστορία της Κυανής Ακτής στο στήθος. Χρόνια πολλά, Aiglons, για τα 123 σας χρόνια!

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Το Stade du Ray πριν από αγώνα Νις - Μαρσέιγ – angellli, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 2.0.