Στις 3 Νοεμβρίου 1903, στην αυλή ενός σχολείου στο Ροσάριο της Αργεντινής, μια παρέα αποφοίτων υπέγραψε την ιδρυτική πράξη ενός συλλόγου που θα γινόταν θρύλος. Η Νιούελς Όλντ Μπόις κλείνει στις 3 Νοεμβρίου 2026 τα 123 της χρόνια. Και η ιστορία της ξεκινά από έναν δάσκαλο, μια δερμάτινη μπάλα και δύο σημαίες.

Ο δάσκαλος από το Κεντ

Ο Ισαάκ Νιούελ γεννήθηκε το 1853 στο Κεντ της Αγγλίας και έφτασε στο Ροσάριο έφηβος, μόλις 16 χρονών. Δούλεψε αρχικά ως τηλεγραφητής, έγινε δάσκαλος αγγλικών και το 1884 ίδρυσε το Colegio Comercial Anglicano Argentino. Ήταν από τα πρώτα σχολεία της πόλης που έβαλαν τον αθλητισμό στο πρόγραμμα, δίπλα στις τέχνες και τις επιστήμες.

Λίγο μετά, ο Νιούελ γύρισε από ένα ταξίδι στην Αγγλία με μια δερμάτινη μπάλα και τους κανονισμούς του ποδοσφαίρου. Γι' αυτό θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του αθλήματος στην Αργεντινή.

Τι σημαίνει «Old Boys»

Το 1903 ο γιος του, Κλάουδιο Νιούελ, κάλεσε καθηγητές, μαθητές και αποφοίτους να υπογράψουν την ιδρυτική πράξη. Ο νέος σύλλογος πήρε το όνομα του δασκάλου, ενώ το «Old Boys» είναι ο αγγλικός όρος για τους παλιούς μαθητές ενός σχολείου. Με άλλα λόγια, η ομάδα ήταν από την αρχή «τα παιδιά του Νιούελ».

Ο ίδιος ο Ισαάκ πρόλαβε να χαρεί τον σύλλογο μόνο για λίγα χρόνια, αφού πέθανε στο Ροσάριο τον Οκτώβριο του 1907.

Κόκκινο για την Αγγλία, μαύρο για τη Γερμανία

Τα χρώματα προέρχονται από το έμβλημα του σχολείου, που ήταν χωρισμένο σε κόκκινο και μαύρο. Σύμφωνα με την παράδοση του συλλόγου, το κόκκινο παραπέμπει στη σημαία της Αγγλίας, την πατρίδα του Ισαάκ. Το μαύρο έρχεται από τη σημαία της Γερμανίας, τη χώρα καταγωγής της συζύγου του, Άνα Γιόκινσεν.

Η κλασική φανέλα είναι χωρισμένη κάθετα στη μέση, με το μαύρο αριστερά και το κόκκινο δεξιά, και συνοδεύεται από μαύρο σορτσάκι. Σύμφωνα με το El Gráfico, η πρώτη στολή ήταν λευκή με γαλάζιες ρίγες, όμως ο Νιούελ προτίμησε τελικά τα κοκκινόμαυρα. Από εκεί βγαίνει και το παρατσούκλι «Rojinegro».

Οι «Λεπροί» και ο Κολοσσός του Πάρκου

Ένα από τα πιο παράξενα παρατσούκλια του αργεντίνικου ποδοσφαίρου γεννήθηκε τη δεκαετία του 1920. Σύμφωνα με την ιστορία που λέγεται στο Ροσάριο, η Νιούελς δέχτηκε να παίξει φιλανθρωπικό αγώνα για ένα νοσοκομείο λεπρών, ενώ η Ροσάριο Σεντράλ αρνήθηκε. Έτσι οι οπαδοί της Νιούελς έγιναν οι «Leprosos» και της Σεντράλ οι «Canallas», δύο βρισιές που σήμερα φοριούνται με περηφάνια.

Η έδρα βρίσκεται στο Parque Independencia από το 1911 και τη λένε «El Coloso del Parque». Από το 2009 φέρει το όνομα του Μαρσέλο Μπιέλσα, πρώην παίκτη και προπονητή του συλλόγου.

Τίτλοι και ταλέντα για όλο τον κόσμο

Η Νιούελς έχει κατακτήσει έξι πρωταθλήματα Αργεντινής: το 1974, το 1987-88, το 1990-91, το Clausura του 1992, το Apertura του 2004 και το 2013. Το πρωτάθλημα του 1987-88 ήρθε με ομάδα φτιαγμένη αποκλειστικά από παιδιά των ακαδημιών της. Στο Copa Libertadores έφτασε δύο φορές στον τελικό, το 1988 και το 1992, χωρίς όμως να σηκώσει το τρόπαιο.

Η ακαδημία της είναι σκέτο θησαυροφυλάκιο. Από εκεί πέρασαν ο Λιονέλ Μέσι, που έφυγε μικρός για τη Μπαρτσελόνα, ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, ο Χόρχε Βαλντάνο, ο Γουόλτερ Σάμουελ, ο Μαουρίσιο Ποτσετίνο και ο Λιονέλ Σκαλόνι. Το 1993 φόρεσε για λίγο την κοκκινόμαυρη φανέλα ακόμη και ο Ντιέγκο Μαραντόνα.

Γιόρτασε μαζί μας

123 χρόνια μετά την υπογραφή στην αυλή του σχολείου, η Νιούελς παραμένει το μεγάλο σχολείο του αργεντίνικου ποδοσφαίρου. Χρόνια πολλά στους «Λεπρούς» του Ροσάριο, και πάντα με τέτοια ταλέντα!

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Το Estadio Marcelo Bielsa στο Ροσάριο, 2017 – PitchdGroundhopping, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.