Πόσοι σύλλογοι μπορούν να πουν ότι γεννήθηκαν από μια ψηφοφορία για ένα όνομα; Στις 9 Δεκεμβρίου 1892 η Newcastle East End μετονομάστηκε σε Newcastle United, για να δείξει ότι το ποδόσφαιρο της πόλης είχε πλέον ενωθεί κάτω από μία στέγη. Από τότε έχουν περάσει 134 χρόνια, και η Νιουκάστλ έχει γίνει συνώνυμη με μια από τις πιο απλές και δυνατές φανέλες του ποδοσφαίρου: τις μαυρόασπρες ρίγες.

Δύο αντίπαλοι, ένα γήπεδο, ένα νέο όνομα

Οι ρίζες φτάνουν στο 1881, όταν μέλη ενός συλλόγου κρίκετ στο Byker έφτιαξαν την Stanley F.C. Επειδή υπήρχαν κι άλλες ομάδες με αυτό το όνομα, το 1882 έγινε Newcastle East End. Στην άλλη άκρη της πόλης, η West End έπαιζε στο St James' Park. Όταν τα οικονομικά της κατέρρευσαν το 1892, πρόσφερε στην αντίπαλό της το συμβόλαιο του γηπέδου. Η East End μετακόμισε και τον Δεκέμβριο, σε σύσκεψη στο Bath Lane Hall, τα στελέχη ψήφισαν σχεδόν ομόφωνα το νέο όνομα. Η λέξη United είχε ακριβώς αυτό το νόημα: η πόλη αποκτούσε μία ομάδα.

Γιατί κόκκινο έγινε ασπρόμαυρο

Ελάχιστοι το θυμούνται, όμως η Νιουκάστλ ξεκίνησε με κόκκινες φανέλες, λευκά σορτσάκια και κόκκινες κάλτσες, την εμφάνιση της East End. Η West End, από την πλευρά της, είχε περάσει από μπλε, κόκκινο-μαύρο και άλλους συνδυασμούς. Μετά την είσοδο στη Football League και αρκετές αλλαγές, η διοίκηση αποφάσισε για τη σεζόν 1894-95 να υιοθετήσει τις μαυρόασπρες ρίγες. Τις φορούσε ήδη η δεύτερη ομάδα και είχαν ένα μεγάλο πλεονέκτημα: δεν θύμιζαν κανέναν από τους δύο παλιούς αντιπάλους. Έτσι γεννήθηκαν οι Magpies, οι «Κίσσες», ενώ οι οπαδοί είναι γνωστοί ως Toon Army, από την τοπική προφορά της λέξης town. Ακολούθησαν τέσσερα πρωταθλήματα, ανάμεσα σε 1905 και 1927, και έξι Κύπελλα Αγγλίας, το τελευταίο το 1955.

Από το έμβλημα της πόλης στην κίσσα και πίσω

Για δεκαετίες η φανέλα δεν είχε σήμα. Το έμβλημα της πόλης εμφανιζόταν μόνο στους τελικούς Κυπέλλου, για πρώτη φορά το 1910. Μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Fairs το 1969, με 6-2 στο σύνολο των δύο αγώνων απέναντι στην Ούιπεστ, έγινε μόνιμο στοιχείο. Το 1976 ήρθε το πρώτο δικό της σήμα: ένας στρογγυλός δίσκος με μια κίσσα μπροστά στον πύργο του κάστρου και τον ποταμό Tyne. Το 1983 τον αντικατέστησε ένα λιτό «NUFC» με μια μικρή κίσσα, κεντημένο σε ασημί, που σχεδόν χανόταν πάνω στις ρίγες. Το 1988 η ομάδα γύρισε σε πιο παραδοσιακή μορφή, με θαλάσσιους ίππους και τον σταυρό του Αγίου Γεωργίου, που έμεινε ίδια για πάνω από 20 χρόνια. Τα σήματα του 1976 και του 1983 ζουν ακόμα στο σετ με μπρελόκ και κονκάρδα ρετρό 76-83.

Γκρι γιακάς, Brown Ale και οι Entertainers

Η δεκαετία του 1990 έφερε τη φανέλα που πολλοί θεωρούν την ωραιότερη. Ο Kevin Keegan έστησε μια ομάδα τόσο επιθετική που το Sky την ονόμασε The Entertainers, και τερμάτισε δεύτερη το 1996 και το 1997. Από το 1995 η Adidas έντυσε την ομάδα με ρίγες, γιακά τύπου grandad και το λογότυπο της Newcastle Brown Ale. Το 1996 έφτασε ο Alan Shearer, με ρεκόρ μεταγραφής εκείνης της εποχής, που έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 206 γκολ. Λίγο αργότερα, με τον Sir Bobby Robson στον πάγκο, η ομάδα επέστρεψε στο Champions League. Η καθαρή γραμμή εκείνων των χρόνων φαίνεται στην εντός έδρας εμφάνιση 2001/03, με τον χορηγό NTL στο στήθος.

Wembley 2025, τέλος σε μια αναμονή 70 ετών

Η αναμονή για έναν μεγάλο εγχώριο τίτλο κράτησε από το 1955 ως το 2025. Τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς, η Νιουκάστλ νίκησε 2-1 τη Λίβερπουλ στον τελικό του League Cup, με γκολ των Dan Burn και Alexander Isak, φορώντας ξανά φανέλα της Adidas, που είχε επιστρέψει το 2024. Ήταν το πρώτο μεγάλο εγχώριο τρόπαιο μετά από επτά δεκαετίες, κάτι που για τους οπαδούς στο St James' Park είχε την αξία πρωταθλήματος.

Χρόνια πολλά στις «Κίσσες» του Tyneside. Ό,τι κι αν αλλάξει, οι ρίγες που διαλέχτηκαν το 1894 επειδή δεν ανήκαν σε κανέναν ανήκουν πια σε όλη την πόλη.

Δες τις φανέλες και τα προϊόντα της Νιουκάστλ στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: St James' Park – Steve Daniels, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 2.0.