Στις 14 Μαΐου 1899, σε ένα σπίτι του Μοντεβιδέο, μια παρέα φοιτητών αποφάσισε ότι το ποδόσφαιρο της Ουρουγουάης δεν μπορούσε να ανήκει μόνο στους ξένους. Έτσι γεννήθηκε η Νασιονάλ, που στις 14 Μαΐου 2027 κλείνει τα 128 της χρόνια. Για τους Έλληνες φιλάθλους έχει και μια ξεχωριστή θέση: είναι η ομάδα που αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό σε τελικό Διηπειρωτικού.
Ένας σύλλογος για τους «κρεόλους»
Στα τέλη του 19ου αιώνα το ποδόσφαιρο στην Ουρουγουάη το κυριαρχούσαν οι Βρετανοί και οι Γερμανοί, με δικούς τους συλλόγους και δικούς τους παίκτες. Νεαροί φοιτητές του πανεπιστημίου, μέλη του Montevideo Football Club και του Uruguay Athletic Club, ενώθηκαν για να φτιάξουν μια ομάδα για τους ντόπιους, τους λεγόμενους «criollos».
Η συνάντηση έγινε στο σπίτι της οικογένειας του Ερνέστο Καπράριο, ο οποίος σχεδίασε αργότερα και το σήμα. Το όνομα «Nacional», δηλαδή «Εθνικός», έλεγε από μόνο του τι ήθελε να είναι ο σύλλογος.
Η αρχή δεν ήταν εύκολη. Σύμφωνα με τον τύπο της Ουρουγουάης, η ομοσπονδία αρχικά την απέρριψε, επειδή τα μέλη της ήταν έφηβοι και οι εκπρόσωποί της δεν μιλούσαν αγγλικά, τη γλώσσα του πρωταθλήματος εκείνη την εποχή.
Τα χρώματα του Αρτίγας
Τα χρώματα της Νασιονάλ, λευκό, μπλε και κόκκινο, προέρχονται από τη σημαία του Χοσέ Χερβάσιο Αρτίγας, του εθνικού ήρωα της Ουρουγουάης. Ήταν μια δήλωση ταυτότητας σε ένα πρωτάθλημα γεμάτο αγγλικά ονόματα.
Η σημαία και το σήμα ακολουθούν την ίδια λογική: μπλε φόντο, μια λευκή διαγώνια λωρίδα και τα αρχικά «C. N. de F.». Οι πηγές διαφωνούν για το πότε ακριβώς ορίστηκε η σημαία, στην ίδρυση το 1899 ή το 1902.
Από το κόκκινο στο λευκό με την τσέπη
Η πρώτη φανέλα, από το 1899 ως το 1902, ήταν κόκκινη με μπλε μανίκια και γιακά. Τον Μάρτιο του 1902 όμως η ομοσπονδία ζήτησε αλλαγή, για να μη μπερδεύεται η ομάδα με την Αλμπιόν, ενώ το κόκκινο ύφασμα ξεθώριαζε εύκολα.
Η νέα στολή ήταν λευκή φανέλα με τσέπη στο στήθος, μπλε παντελόνι και κόκκινο φαρδύ ζωνάρι, με το σήμα ραμμένο πάνω από την τσέπη. Από αυτή την τσέπη, «bolsillo» στα ισπανικά, βγήκαν τα παρατσούκλια «Bolsilludos» και τελικά «Bolsos», που κρατούν μέχρι σήμερα.
Η τσέπη και το ζωνάρι εγκαταλείφθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950, και έμεινε η λευκή φανέλα με μπλε και κόκκινα σιρίτια. Η κόκκινη φανέλα επέστρεψε ως επίσημη εναλλακτική το 2002, ένας φόρος τιμής στα πρώτα χρόνια.
Gran Parque Central: εκεί που άρχισε το Μουντιάλ
Το σπίτι της Νασιονάλ είναι το Gran Parque Central, στη γειτονιά La Blanqueada, που χτίστηκε το 1900. Η ισπανική Wikipedia το περιγράφει ως το αρχαιότερο γήπεδο της Αμερικής.
Το 1930 ήταν ένα από τα τρία γήπεδα του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου και φιλοξένησε έναν από τους δύο εναρκτήριους αγώνες. Το 2005 η FIFA τοποθέτησε εκεί αναμνηστική πλακέτα, την ίδια χρονιά που η ομάδα επέστρεψε μόνιμα στην ανακαινισμένη έδρα της.
Τρεις φορές στην κορυφή του κόσμου
Η Νασιονάλ έχει κατακτήσει τρία Κόπα Λιμπερταδόρες (1971, 1980, 1988) και ισάριθμα Διηπειρωτικά Κύπελλα. Το πρώτο ήρθε απέναντι στον Παναθηναϊκό, που πήρε τη θέση του Άγιαξ όταν οι Ολλανδοί αρνήθηκαν να παίξουν.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1971 οι δύο ομάδες έφεραν 1-1 στο Καραϊσκάκη, με γκολ του Φυλακούρη και του Λουίς Αρτίμε. Στη ρεβάνς στο Centenario ο Αρτίμε σκόραρε ξανά δύο φορές και η Νασιονάλ πήρε το τρόπαιο με 2-1.
Το 1981, στο Τόκιο, ο Βαλδεμάρ Βικτορίνο έδωσε το 1-0 επί της Νότιγχαμ Φόρεστ. Στους θρύλους του συλλόγου ανήκουν ακόμη ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών Ατίλιο Γκαρσία, ο Έκτορ Σκαρόνε με 21 χρόνια στην ομάδα, ο Λουίς Κουβίγια και ο Ούγκο Ντε Λεόν.
Γιόρτασε μαζί μας
Από μια συνάντηση φοιτητών σε ένα σπίτι του Μοντεβιδέο ως τρεις παγκόσμιους τίτλους, η Νασιονάλ έμεινε πιστή στα χρώματα του Αρτίγας. Χρόνια πολλά, Bolsos, για τα 128 σας χρόνια!
Δες τις φανέλες της Νασιονάλ στο sportarena.gr.
Φωτογραφία: Το Gran Parque Central της Νασιονάλ στο Μοντεβιδέο – YonytecuentoCNF, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.