Στις 20 Οκτωβρίου 2026 η Μίντλσμπρο κλείνει 150 χρόνια ζωής. Κι όμως, η ομάδα που όλοι ξέρουμε στα κόκκινα ξεκίνησε φορώντας... μπλε. Πάμε να δούμε πώς μια παρέα παικτών του κρίκετ έφτιαξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φανέλες της Αγγλίας.

Από το κρίκετ στο ποδόσφαιρο

Η Μίντλσμπρο γεννήθηκε το 1876 από μέλη του τοπικού συλλόγου κρίκετ, που ήθελαν να μείνουν σε φόρμα τον χειμώνα. Οι λεπτομέρειες της ίδρυσης είναι θολές: η πιθανότερη εκδοχή θέλει τη συνάντηση να έγινε στο Albert Park Hotel, στη Linthorpe Road. Υπάρχει και ο θρύλος για ένα δείπνο με πατσά στο Corporation Hotel, όμως ο ιστορικός του συλλόγου Χάρι Γκλάσπερ έχει δείξει ότι δεν ισχύει.

Μπλε, λευκό και τελικά κόκκινο

Στο πρώτο καταγεγραμμένο παιχνίδι, τον Φεβρουάριο του 1877, οι παίκτες λέγεται ότι έβαψαν τα λευκά ρούχα του κρίκετ σκούρο μπλε. Στη δεκαετία του 1880 η ομάδα έπαιζε με λευκή φανέλα και μπλε παντελονάκι, ενώ για λίγο δοκίμασε και ναυτικό μπλε. Το κόκκινο, που μέχρι τότε ήταν η δεύτερη εμφάνιση, έγινε κύριο χρώμα στην αλλαγή του αιώνα και δεν έφυγε ποτέ.

Οι πηγές διαφωνούν για την ακριβή χρονιά, άλλες λένε 1899 κι άλλες 1901. Το 1964 προστέθηκαν λευκές λεπτομέρειες στους ώμους, θυμίζοντας τις «επωμίδες» του Μεσοπολέμου. Το 1971 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη φανέλα το σήμα με το ορθωμένο λιοντάρι.

Η λευκή ρίγα στο στήθος

Το 1973 ο προπονητής Τζακ Τσάρλτον έφερε μια ολοκόκκινη εμφάνιση με φαρδιά λευκή λωρίδα στο στήθος. Αυτό το σχέδιο έγινε η «υπογραφή» της ομάδας. Επέστρεψε σε διάφορες σεζόν και το 2008 οι οπαδοί ψήφισαν με 77,4% να ξαναμπεί στην εντός έδρας φανέλα.

Για πολλούς φιλάθλους, κόκκινη φανέλα χωρίς λευκή ρίγα απλώς δεν είναι Μίντλσμπρο. Η ψηφοφορία του 2008 το έδειξε καθαρά.

Από το Ayresome Park στο Riverside

Το 1902 η Μίντλσμπρο μετακόμισε στο Ayresome Park, όπου έμεινε για 92 χρόνια. Εκεί σκόραρε ασταμάτητα ένας νεαρός Μπράιαν Κλαφ, με 204 γκολ σε 222 αγώνες, πριν γίνει θρυλικός προπονητής. Το 1995 η ομάδα πέρασε στο σύγχρονο Riverside Stadium.

Τα επόμενα χρόνια στο νέο γήπεδο έφεραν σταρ από το εξωτερικό, τον πρώτο τίτλο και ευρωπαϊκές βραδιές.

Τα παραλίγο τέλος και η μεγάλη αναγέννηση

Το 1986 ο σύλλογος μπήκε σε εκκαθάριση και κινδύνευσε να σβήσει. Τον έσωσε η κοινοπραξία του Στιβ Γκίμπσον, που ολοκλήρωσε την εγγραφή στη Football League λίγα λεπτά πριν τη λήξη της προθεσμίας. Την ίδια χρονιά σχεδιάστηκε και νέο σήμα, με λιοντάρι, καράβια και το σύνθημα «ERIMUS» («Θα είμαστε»).

Τζουνίνιο, Κάρντιφ και Αϊντχόφεν

Μετά την άνοδο του 1995 ήρθε ο Βραζιλιάνος Τζουνίνιο, που έγινε το αγαπημένο παιδί της κερκίδας. Το 1997 αναδείχθηκε παίκτης της χρονιάς του συλλόγου και βγήκε δεύτερος στη βράβευση του Footballer of the Year, πίσω από τον Τζανφράνκο Τζόλα.

Στις 29 Φεβρουαρίου 2004 η «Μπόρο» νίκησε 2-1 την Μπόλτον στο Κάρντιφ και πήρε το League Cup, τον πρώτο μεγάλο τίτλο της ιστορίας της. Τα γκολ έβαλαν οι Ζοζέφ-Ντεζιρέ Ζομπ και Μπόλο Ζέντεν μέσα στα πρώτα επτά λεπτά, και ο Γκίμπσον μίλησε για τίτλο «128 χρόνια στα σκαριά».

Δύο χρόνια μετά, στις 10 Μαΐου 2006, η ομάδα έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου UEFA στο Αϊντχόφεν. Έχασε 4-0 από τη Σεβίλλη, αλλά εκείνη η πορεία μένει ανεξίτηλη στη μνήμη των οπαδών.

Μια φανέλα για συλλέκτες

Για τα 150 χρόνια η ομάδα κυκλοφόρησε περιορισμένη επετειακή φανέλα σε σκούρο μπλε, φόρο τιμής στα βαμμένα ρούχα του κρίκετ του 1876. Οι κλασικές φανέλες με τη λευκή ρίγα και οι εμφανίσεις της εποχής του Τζουνίνιο ή του 2004 είναι περιζήτητες από τους συλλέκτες. Κάθε μία κουβαλάει ένα κομμάτι από μιάμιση αιώνα ιστορίας.

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: το Riverside Stadium σε αγώνα Μίντλσμπρο - Άλντερσοτ (Κύπελλο Αγγλίας, 2013) – John Lord, Wikimedia Commons, άδεια CC BY 2.0.