Στις 24 Φεβρουαρίου 1910 δεκαεννέα νέοι μαζεύτηκαν σε ένα γήπεδο της Μάλμε και ίδρυσαν μια καινούργια ομάδα. Στις 24 Φεβρουαρίου 2027 η Μάλμε FF κλείνει 117 χρόνια. Είναι η πιο πετυχημένη ομάδα της Σουηδίας και η μόνη σκανδιναβική που έπαιξε ποτέ τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Δεκαεννέα νέοι στο Malmö IP

Οι ρίζες βρίσκονται στην BK Idrott, μια νεανική ομάδα που γεννήθηκε το 1905, όταν ο δήμος ενθάρρυνε τους νέους να παίζουν οργανωμένο ποδόσφαιρο. Το 1909 τα μέλη της μπήκαν στο ποδοσφαιρικό τμήμα της IFK Μάλμε. Οι διαφωνίες όμως ήρθαν γρήγορα και η συνεργασία δεν κράτησε.

Έτσι, 19 πρώην μέλη της BK Idrott συναντήθηκαν στο Malmö IP και ίδρυσαν τη Malmö Fotbollförening, δηλαδή «Ποδοσφαιρική Ένωση Μάλμε». Πρώτος πρόεδρος έγινε ο Βέρνερ Μόρτενσον.

Πώς το κόκκινο έγινε γαλάζιο

Στην αρχή η ομάδα φορούσε τις μπλε-λευκές ρίγες της BK Idrott με λευκό σορτσάκι. Μόλις έξι μήνες μετά άλλαξε σε κόκκινες-λευκές ρίγες με μαύρο σορτσάκι, για να δείξει ότι είναι νέος σύλλογος, και τα κράτησε ως το 1920.

Τότε ήρθε το χρώμα που την έκανε διάσημη: το γαλάζιο του ουρανού, το «himmelsblått». Από εκεί βγήκαν και τα παρατσούκλια «Di Blåe», «οι μπλε» στη διάλεκτο της Σκόνης, και «Himmelsblått».

Το σήμα σε σχήμα ασπίδας εμφανίστηκε στη φανέλα τη δεκαετία του 1940. Σήμερα πάνω του υπάρχουν δύο αστέρια για τα πάνω από 20 πρωταθλήματα, αλλά μόνο στις φανέλες των αγώνων.

Από την τιμωρία στα 49 αήττητα

Τη σεζόν 1932-33 ο σύλλογος χάρισε στους παίκτες ρολόγια για τα Χριστούγεννα. Η ομοσπονδία το θεώρησε παραβίαση των αυστηρών κανόνων του ερασιτεχνισμού και η Μάλμε υποβιβάστηκε. Ο σύλλογος πίστευε ότι την κατήγγειλε η συμπολίτισσα IFK, και η κόντρα κράτησε χρόνια.

Η απάντηση ήρθε στο γήπεδο. Το 1944 πήρε το πρώτο της πρωτάθλημα και από τον Μάιο του 1949 ως τον Ιούνιο του 1951 έμεινε αήττητη σε 49 αγώνες, με 23 σερί νίκες μέσα σε αυτούς.

Αργότερα ήρθε ο Μπο Λάρσον, με 546 συμμετοχές και 289 γκολ, ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της.

Το βράδυ του Μονάχου

Τη δεκαετία του 1970 στον πάγκο καθόταν ο Άγγλος Μπομπ Χάουτον, που έφτιαξε ομάδα μόνο με παίκτες γεννημένους σε ακτίνα 60 χιλιομέτρων από την πόλη. Το 1978-79 η Μάλμε απέκλεισε Μονακό, Ντιναμό Κιέβου, Βίσλα Κρακοβίας και Αούστρια Βιέννης.

Στις 30 Μαΐου 1979, στον τελικό του Μονάχου, έχασε 1-0 από τη Νότιγχαμ Φόρεστ με γκολ του Τρέβορ Φράνσις. Ήταν η πρώτη και μοναδική φορά που σκανδιναβική ομάδα έφτασε τόσο ψηλά, και ο 31χρονος Χάουτον έγινε ο νεότερος προπονητής σε μεγάλο ευρωπαϊκό τελικό.

Επειδή η Φόρεστ δεν έπαιξε στο Διηπειρωτικό Κύπελλο του 1979, τη θέση της πήρε η Μάλμε, που έχασε από την Ολίμπια της Παραγουάης. Την ίδια χρονιά η ομάδα τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο της εφημερίδας Svenska Dagbladet.

Τρία γήπεδα και ένας Ζλάταν

Η Μάλμε έπαιξε στο Malmö IP, που το μοιραζόταν με την IFK, ως το 1958, μετά στο Malmö Stadion που χτίστηκε για το Μουντιάλ του 1958, και από το 2009 στο σημερινό της γήπεδο, το Eleda Stadion.

Από τις ακαδημίες της βγήκε ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, που πουλήθηκε στον Άγιαξ το 2001 για ρεκόρ συλλόγου. Το 2014 και το 2015 η ομάδα έπαιξε και στους ομίλους του Champions League.

Γιόρτασε μαζί μας

Από τις κόκκινες ρίγες του 1910 στο γαλάζιο που αναγνωρίζει όλη η Σκανδιναβία, η Μάλμε έχει γράψει μια ιστορία γεμάτη τίτλους, κόντρες και ένα αξέχαστο βράδυ στο Μόναχο.

Χρόνια πολλά, Di Blåe, για τα 117 σας χρόνια! Ο ουρανός της Σκόνης θα είναι πάντα γαλάζιος.

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Αγώνας Μάλμε - Χάμαρμπι στο γήπεδο της Μάλμε – Bajenmonen, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.