Στις 17 Οκτωβρίου 1919 το ποδόσφαιρο στο Λιντς έμοιαζε να έχει τελειώσει. Η Leeds City, ο σύλλογος της πόλης, είχε διαλυθεί και οι παίκτες της πουλήθηκαν σε δημοπρασία. Λίγες ώρες αργότερα, περίπου 1.000 φίλαθλοι μαζεύτηκαν στο παρεκκλήσι Salem, στη συνοικία Holbeck, και ίδρυσαν μια καινούργια ομάδα: τη Λιντς Γιουνάιτεντ. Σήμερα κλείνει τα 107 της χρόνια. Αυτή είναι η ιστορία της.

Η πτώση της Leeds City

Η Leeds City έπαιζε στη Second Division. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατηγορήθηκε για παράνομες πληρωμές σε παίκτες, και τα οικονομικά της βιβλία δεν παραδόθηκαν ποτέ στους ελεγκτές. Η Football Association και η Football League τη διέγραψαν οριστικά μετά από μόλις οκτώ αγώνες της σεζόν 1919–20. Οι παίκτες της βγήκαν σε πλειστηριασμό στο ξενοδοχείο Metropole, με την υψηλότερη τιμή να φτάνει τις 1.250 λίρες. Ο Τύπος της εποχής μίλησε για «σκλαβοπάζαρο».

Η γέννηση της Γιουνάιτεντ

Στη συνάντηση στο Salem Chapel πρωταγωνίστησαν τα αδέλφια Crowther, ιδιοκτήτες της Χάντερσφιλντ. Είχαν σκεφτεί να μεταφέρουν την ομάδα τους στο Λιντς, όμως οι κάτοικοι του Χάντερσφιλντ αντέδρασαν και το σχέδιο ναυάγησε. Έτσι στήριξαν τη νέα ομάδα. Η Λιντς Γιουνάιτεντ ξεκίνησε στη Midland League, εγκαταστάθηκε στο Elland Road, το γήπεδο της Leeds City, και το 1920 εξελέγη στη Football League.

Από το μπλε στο κατάλευκο

Τα πρώτα χρώματα της ομάδας ήταν μπλε και λευκές ρίγες. Το 1934 πέρασε στο μπλε και χρυσό, θυμίζοντας τη Leeds City, και κράτησε το παλιό της παρατσούκλι «Peacocks», από την παμπ Old Peacock δίπλα στο γήπεδο. Η κατάλευκη εμφάνιση φορέθηκε για πρώτη φορά στις 17 Σεπτεμβρίου 1960 κόντρα στη Μίντλεσμπρο και έγινε επίσημη από τη σεζόν 1961–62, με προπονητή τον Don Revie. Ο θρύλος λέει ότι ο Revie ήθελε να μοιάσει η Λιντς στη Ρεάλ Μαδρίτης. Οι έρευνες όμως δείχνουν πιο πρακτικούς λόγους: το μπλε δεν φαινόταν καλά κάτω από τους προβολείς, ενώ το λευκό ξεχώριζε.

Η εποχή του Don Revie

Ο Revie πήρε μια ομάδα της Second Division και την έκανε μία από τις πιο φοβερές της Ευρώπης. Η Λιντς κατέκτησε το Λιγκ Καπ (1968), δύο φορές το Κύπελλο Εκθέσεων (1968, 1971), το FA Cup (1972) και δύο πρωταθλήματα Αγγλίας (1968–69, 1973–74). Παίκτες όπως ο Billy Bremner, ο Jack Charlton, ο Johnny Giles και ο Peter Lorimer έγραψαν ιστορία με τη λευκή φανέλα. Ο Revie ήταν επίσης από τους πρώτους που συνεργάστηκαν με την Admiral για να φτιάξουν φανέλες-αντίγραφα για τους οπαδούς.

Από τον τίτλο του 1992 στην επιστροφή

Το 1975 η Λιντς έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου έχασε από την Μπάγερν στο Παρίσι. Το 1992, με τον Howard Wilkinson, πήρε το τελευταίο πρωτάθλημα της παλιάς First Division πριν δημιουργηθεί η Premier League, και το 2001 έφτασε στα ημιτελικά του Champions League. Ακολούθησαν οικονομικά προβλήματα και πτώση μέχρι την τρίτη κατηγορία. Ο Marcelo Bielsa την επανέφερε στην Premier League το 2020 και ο Daniel Farke ξανά το 2025, και τις δύο φορές ως πρωταθλήτρια της Championship.

Το ρόδο του Γιόρκσαϊρ

Μέχρι το 1961 η ομάδα φορούσε σήμα βασισμένο στο οικόσημο της πόλης. Τη δεκαετία του '80 το σήμα άλλαξε αρκετές φορές, με μία εκδοχή να έχει παγώνι, φόρο τιμής στο παλιό παρατσούκλι. Το 1984 ένας διαγωνισμός οπαδών έβγαλε το στρογγυλό σήμα με την μπάλα στο κέντρο ενός λευκού ρόδου του Γιόρκσαϊρ. Το 1998 καθιερώθηκε το ρόδο με τα αρχικά «LUFC».

Γιόρτασε μαζί μας

Από ένα παρεκκλήσι γεμάτο απογοητευμένους οπαδούς, η Λιντς έγινε τρεις φορές πρωταθλήτρια Αγγλίας και φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Marching On Together: χρόνια πολλά, Leeds!

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Elland Road – Lufc83, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 3.0.