Στις 3 Μαΐου 1924, ανήμερα της δημοτικής γιορτής της πόλης, μια παρέα νεαρών στη Barcelos της βόρειας Πορτογαλίας ίδρυσε τη Ζιλ Βιθέντε. Στις 3 Μαΐου 2027 οι «Κόκορες» κλείνουν 103 χρόνια ζωής. Είναι μια ιστορία με θέατρο, θρύλους και πολύ πείσμα.

Ένα παγκάκι μπροστά στο θέατρο

Οι ιδρυτές συναντιόνταν κάθε μέρα σε ένα παγκάκι στο Largo do Teatro, τη σημερινή πλατεία Largo Doutor Martins Lima. Απέναντί τους υψωνόταν το θέατρο Gil Vicente, και από εκεί πήρε το όνομά της η νέα ομάδα: Gil Vicente Foot-ball Barcelense.

Πριν από αυτήν, στην πόλη είχαν υπάρξει βραχύβιοι σύλλογοι, όπως η Barcellos Sporting Club και η União Foot-ball Club Barcellense. Η Ζιλ Βιθέντε όμως άντεξε, αν και γράφτηκε επίσημα στην Ποδοσφαιρική Ένωση της Μπράγκα μόλις το 1931.

Ένας θεατρικός συγγραφέας στη φανέλα

Το θέατρο, με τη σειρά του, τιμούσε τον Ζιλ Βιθέντε, τον Πορτογάλο δραματουργό του 16ου αιώνα που έγραψε, ανάμεσα σε άλλα, το «Auto da Barca do Inferno» το 1517. Κάποιοι ιστορικοί τον θεωρούσαν μάλιστα γέννημα της Barcelos, αν και αυτό δεν είναι βέβαιο.

Έτσι ένας συγγραφέας του θεάτρου έγινε, τέσσερις αιώνες αργότερα, όνομα ποδοσφαιρικής ομάδας. Οι οπαδοί της λέγονται gilistas, δηλαδή «οι του Ζιλ».

Κόκκινο, πράσινο, κίτρινο και μπλε

Η πρώτη φανέλα ήταν κόκκινη. Ακολούθησαν οριζόντιες πράσινες-λευκές ρίγες, ύστερα το κίτρινο με το κόκκινο, τα χρώματα της πόλης, και στη συνέχεια το μπλε.

Τελικά η ομάδα κατέληξε στον συνδυασμό κόκκινου και μπλε, αν και οι πηγές δεν εξηγούν τον λόγο. Σήμερα η βασική φανέλα είναι συνήθως κόκκινη, ενώ οι εναλλακτικές κινούνται σε μπλε και λευκό.

Ο κόκορας της Barcelos

Το παρατσούκλι Galos (Κόκορες) έρχεται από το πιο διάσημο σύμβολο της πόλης. Σύμφωνα με τον θρύλο, ένας προσκυνητής από τη Γαλικία κατηγορήθηκε άδικα για κλοπή και καταδικάστηκε σε απαγχονισμό.

Εκείνος ορκίστηκε ότι η αθωότητά του ήταν τόσο σίγουρη όσο ότι ο ψητός κόκορας στο τραπέζι του δικαστή θα λαλούσε. Ο κόκορας, λέει η ιστορία, λάλησε και ο προσκυνητής σώθηκε.

Στο σήμα πάντως ο σύλλογος προτιμά το οικόσημο της πόλης. Το 2021 τα μέλη ψήφισαν να επιστρέψει, σε ανανεωμένη μορφή, το έμβλημα που χρησιμοποιούσε η ομάδα από το 1938 ως το 2005.

Από την Adelino Ribeiro Novo στην Ευρώπη

Για 71 χρόνια σπίτι της ομάδας ήταν το γήπεδο που άνοιξε το 1933 ως Campo da Granja. Μετονομάστηκε σε Adelino Ribeiro Novo προς τιμήν ενός παίκτη της που πέθανε στον αγωνιστικό χώρο μετά από σύγκρουση με αντίπαλο, στα μέσα της δεκαετίας του 1940· οι πηγές διαφωνούν για την ακριβή χρονιά. Από το 2004 η ομάδα παίζει στο Estádio Cidade de Barcelos.

Η πρώτη άνοδος στη μεγάλη κατηγορία ήρθε το 1990 και ο πρώτος εθνικός τίτλος το 1999, με το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας. Το 2006 η ομάδα υποβιβάστηκε στα χαρτιά για την «υπόθεση Ματέους», επειδή χρησιμοποίησε τον Αγκολέζο επιθετικό χωρίς να έχει δικαίωμα, και επέστρεψε διοικητικά στην πρώτη κατηγορία μόλις το 2019.

Η δικαίωση ήρθε τη σεζόν 2021-22: πέμπτη θέση και πρώτο ευρωπαϊκό εισιτήριο, με νίκη επί της Ρίγα και αποκλεισμό από την ΑΖ Άλκμααρ στο Conference League. Από τη φανέλα της πέρασαν ο Πάουλο Άλβες, ο Λιουμπίνκο Ντρούλοβιτς και ο Φραν Ναβάρο, πρώτος σκόρερ της στην πρώτη κατηγορία με 33 γκολ.

Γιόρτασε μαζί μας

Από ένα παγκάκι μπροστά σε ένα θέατρο ως τις ευρωπαϊκές βραδιές, η Ζιλ Βιθέντε έγραψε 103 χρόνια με πείσμα και κόκκινη φανέλα.

Χρόνια πολλά, Galos! Να λαλάτε δυνατά για πολλά χρόνια ακόμη.

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Το Estádio Cidade de Barcelos, έδρα της Ζιλ Βιθέντε – JP Ribeiro, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.