Στις 21 Ιουλίου 1902, σε ένα σπίτι του Ρίο ντε Τζανέιρο, είκοσι νεαροί ίδρυσαν μια ομάδα που θα γινόταν σύμβολο της πόλης. Η Φλουμινένσε κλείνει στις 21 Ιουλίου 2027 τα 125 της χρόνια. Είναι μια ιστορία με ελβετικές επιρροές, ένα ύφασμα που δεν έβρισκαν και τρία χρώματα που έγιναν παρατσούκλι.

Ο Όσκαρ Κοξ και ένα σαλόνι στο Φλαμένγκο

Ψυχή της ίδρυσης ήταν ο Όσκαρ Κοξ, γεννημένος στη Βραζιλία με αγγλική υπηκοότητα, που είχε μάθει ποδόσφαιρο όταν σπούδαζε στη Λοζάνη. Η πρώτη συνέλευση έγινε στο σπίτι του Οράσιο ντα Κόστα Σάντος, στην οδό Marquês de Abrantes της συνοικίας Φλαμένγκο, και ο Κοξ εξελέγη πρώτος πρόεδρος.

Αρχικά σκέφτηκαν το όνομα «Rio Football Club», αλλά τελικά προτίμησαν το Fluminense. Η λέξη προέρχεται από το λατινικό flumen, που σημαίνει ποτάμι, και έτσι λέγονται οι κάτοικοι της πολιτείας του Ρίο. Μέσα σε λίγους μήνες η ομάδα είχε μετακομίσει στη γειτονιά Λαρανζέιρας, που έγινε το σπίτι της.

Γκρι, άσπρο και η μεγάλη αλλαγή

Η πρώτη φανέλα ήταν χωρισμένη κάθετα σε άσπρο και γκρι. Το πρόβλημα ήταν πρακτικό: το γκρι ύφασμα σπάνιζε στην αγορά της εποχής.

Στις 15 Ιουλίου 1904 μια έκτακτη γενική συνέλευση ψήφισε νέα χρώματα: γκρενά, πράσινο και άσπρο, σε κάθετες ρίγες. Η τρίχρωμη φανέλα ράφτηκε το 1905 και φορέθηκε πρώτη φορά στις 7 Μαΐου, σε μια φιλική νίκη με 7-1 επί της Rio Cricket στη Νιτερόι.

Από τότε η ομάδα είναι για όλους η «Τρικολόρ», με λευκό σορτσάκι και κάλτσες. Το παλιό γκρι επέστρεψε μόνο ως φόρος τιμής, σε μια τρίτη φανέλα του 2021 με γκρενά λεπτομέρειες.

Ένα ελβετικό σήμα και ο θρύλος της πούδρας

Το σήμα έχει σχήμα ασπίδας σε ελβετικό ύφος του 18ου και 19ου αιώνα, και οι πηγές υποθέτουν ότι το ενέπνευσαν τα χρόνια του Κοξ στην Ελβετία. Στο κέντρο πλέκονται τα αρχικά του συλλόγου με γοτθικά γράμματα, ενώ τα τρία αστέρια από πάνω θυμίζουν τρία τριπλά πρωταθλήματα Πολιτείας.

Το πιο περίεργο παρατσούκλι είναι το «Pó de Arroz», δηλαδή πούδρα από ρύζι. Σύμφωνα με τον θρύλο, σε ένα ματς με την Αμέρικα το 1914 ο παίκτης Κάρλος Αλμπέρτο είχε πουδράρει το πρόσωπό του για να κρύψει το χρώμα του δέρματός του. Οι πηγές διαφωνούν, αφού μια άλλη εκδοχή μιλά για πούδρα μετά το ξύρισμα, όμως οι οπαδοί υιοθέτησαν το όνομα και ρίχνουν ταλκ όταν βγαίνει η ομάδα στο γήπεδο.

Laranjeiras, Μαρακανά και το Fla-Flu

Το 1911 εννέα παίκτες έφυγαν από τη Φλουμινένσε και έστησαν το ποδοσφαιρικό τμήμα της Φλαμένγκο. Το πρώτο Fla-Flu παίχτηκε στις 7 Ιουλίου 1912 και η Φλου νίκησε 3-2, κυρίως με αναπληρωματικούς.

Το γήπεδο Laranjeiras άνοιξε το 1919 και φιλοξένησε το Κόπα Αμέρικα της ίδιας χρονιάς. Σήμερα η ομάδα παίζει στο Μαρακανά, όπου ένα Fla-Flu του 1963 συγκέντρωσε 194.603 θεατές, παγκόσμιο ρεκόρ για αγώνα συλλόγων.

Από τη «Μηχανή» στον θρίαμβο του 2023

Τη δεκαετία του '70 η «Máquina Tricolor» του Ροβελίνο μάγευε το Ρίο, ενώ πριν από αυτόν είχαν φορέσει τη φανέλα ο Κάρλος Αλμπέρτο Τόρες και ο Ζέρσον. Ο τερματοφύλακας Καστίλιο θεωρείται ο μεγαλύτερος θρύλος του συλλόγου, και ακολουθεί ο σέντερ φορ Φρεντ των πρωταθλημάτων του 2010 και του 2012.

Η μεγάλη στιγμή ήρθε το 2023: η Φλου κέρδισε 2-1 την Μπόκα Τζούνιορς στον τελικό και πήρε το πρώτο της Copa Libertadores, με νικητήριο γκολ του Τζον Κένεντι. Το 2025 έφτασε στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων, αφού πέρασε από την Ίντερ και την Αλ Χιλάλ, και τερμάτισε 5η στο πρωτάθλημα Βραζιλίας, κερδίζοντας απευθείας θέση στους ομίλους του Libertadores 2026.

Γιόρτασε μαζί μας

Από το γκρι ύφασμα που δεν έβρισκαν ως τις γκρενά-πράσινες-λευκές ρίγες του Μαρακανά, η Φλουμινένσε κουβαλά 125 χρόνια ιστορίας του Ρίο. Χρόνια πολλά στην Τρικολόρ, και του χρόνου με περισσότερη πούδρα στις κερκίδες!

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: οπαδοί της Φλουμινένσε στο Μαρακανά – Alexandre M. B. Berwanger, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.