Λίγοι ξέρουν ότι η πιο δημοφιλής ομάδα της Βραζιλίας γεννήθηκε… σε μια βάρκα. Η Φλαμένγκο ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1895 ως σύλλογος κωπηλασίας στο Ρίο ντε Τζανέιρο, και φέτος γράφει 131 χρόνια ζωής. Το ποδόσφαιρο ήρθε δεκαέξι χρόνια αργότερα, όμως τα κόκκινα και μαύρα χρώματα ήταν ήδη εκεί. Και πριν από αυτά, υπήρξε ένα γαλάζιο και χρυσό που δεν άντεξε ούτε έναν χρόνο.

Κουπιά στην παραλία Φλαμένγκο

Μια παρέα κωπηλατών μαζεύτηκε στο σπίτι του Nestor de Barros, δίπλα στην παραλία Φλαμένγκο, και έφτιαξε τον Grupo de Regatas do Flamengo. Λίγες εβδομάδες αργότερα το όνομα έγινε Clube de Regatas do Flamengo, που κρατά μέχρι σήμερα. Υπάρχει και μια ιδιαιτερότητα στην ημερομηνία. Οι ιδρυτές αποφάσισαν να γιορτάζουν τα γενέθλια στις 15 Νοεμβρίου, ημέρα ανακήρυξης της Δημοκρατίας και αργία στη Βραζιλία. Έτσι ο σύλλογος έχει μία ημερομηνία ίδρυσης και μία ημερομηνία γιορτής, ενώ το 2007 η πολιτεία του Ρίο ανακήρυξε τη 17η Νοεμβρίου «Ημέρα της Φλαμένγκο».

Γιατί εγκατέλειψαν το γαλάζιο και το χρυσό

Τα πρώτα χρώματα ήταν μπλε και χρυσό, για τον ουρανό του Ρίο και τον πλούτο της χώρας. Το πρώτο έτος όμως δεν έφερε καμία νίκη σε ρεγκάτα, και οι αντίπαλοι άρχισαν να τους λένε «χάλκινο κλαμπ». Τα χρώματα θεωρήθηκαν γρουσούζικα, και επιπλέον το ύφασμα ερχόταν από το εξωτερικό και κόστιζε ακριβά. Έναν χρόνο μετά την ίδρυση, ο σύλλογος πέρασε στο κόκκινο και το μαύρο. Από εκεί βγήκε και το πιο γνωστό παρατσούκλι, Rubro-Negro.

Τρεις φανέλες σε τέσσερα χρόνια

Το ποδοσφαιρικό τμήμα ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1911, όταν δέκα δυσαρεστημένοι παίκτες της Φλουμινένσε πέρασαν στη Φλαμένγκο. Ο πρώτος επίσημος αγώνας, στις 3 Μαΐου 1912, έληξε 16-2. Η πρώτη φανέλα ήταν χωρισμένη σε τέσσερα τετράγωνα κόκκινου και μαύρου και την έλεγαν «papagaio de vintém», από ένα είδος χαρταετού, όμως κι αυτή θεωρήθηκε άτυχη. Το 1913 ήρθαν οι οριζόντιες κόκκινες και μαύρες ρίγες με λεπτές λευκές γραμμές, η «cobra coral», δηλαδή το κοραλλί φίδι, με την οποία κατέκτησε το πρώτο Καριόκα το 1914. Το 1916, στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι λευκές γραμμές αφαιρέθηκαν γιατί θύμιζαν τη γερμανική σημαία. Έτσι γεννήθηκε η κλασική κοκκινόμαυρη ριγέ φανέλα με το λευκό σορτσάκι.

Ο Zico και το Τόκιο του 1981

Κανείς δεν συνδέθηκε με αυτή τη φανέλα όσο ο Zico. Σκόραρε 508 γκολ για τη Φλαμένγκο, ρεκόρ του συλλόγου, και 333 μόνο στο Μαρακανά. Το 1981 ήταν η χρονιά του. Πέτυχε δύο γκολ στον τελικό του Copa Libertadores στο Μοντεβιδέο, και στις 13 Δεκεμβρίου στο Τόκιο η ομάδα διέλυσε 3-0 τη Λίβερπουλ στο Διηπειρωτικό Κύπελλο, με τον ίδιο κορυφαίο του αγώνα. Για όσους θέλουν κάτι από εκείνη την εποχή, υπάρχει το ρετρό μπλουζάκι Zico σε κόκκινο. Την ίδια περίοδο, από το 1984 ως το 1992, στο στήθος έβλεπε κανείς το λογότυπο της Petrobras.

Ο γύπας, το CRF και το Μαρακανά

Το 1969, σε αγώνα με την Μποταφόγκο, οι οπαδοί υιοθέτησαν τον γύπα (Urubu), μετατρέποντας ένα πείραγμα των αντιπάλων σε μασκότ. Στη φανέλα το σήμα έχει τη μορφή του μονογράμματος CRF, που ανανεώθηκε τελευταία φορά το 2018. Σπίτι της ομάδας από το 1950 είναι το Μαρακανά, όπου στο Φλα-Φλου του 1963 μαζεύτηκαν σχεδόν 195.000 θεατές. Οι φίλοι της ξεπερνούν, κατά τις έρευνες, τα 40 εκατομμύρια, γι' αυτό τη λένε και «O Mais Querido», η πιο αγαπημένη.

Τέσσερα αστέρια της Λατινικής Αμερικής

Μετά το 1981, η Φλαμένγκο ξανακέρδισε το Libertadores το 2019 και το 2022. Στις 29 Νοεμβρίου 2025, στη Λίμα, νίκησε 1-0 την Παλμέιρας με κεφαλιά του Danilo και έφτασε τους τέσσερις τίτλους. Λίγες μέρες αργότερα, στις 3 Δεκεμβρίου, πανηγύρισε και το πρωτάθλημα Βραζιλίας του 2025.

Από τα κουπιά του 1895 μέχρι τη Λίμα του 2025, η κοκκινόμαυρη φανέλα έχει γράψει τη δική της ιστορία. Parabéns, Mengão, και χρόνια πολλά σε όλη τη Nação Rubro-Negra!

Δες τις φανέλες και τα προϊόντα της Φλαμένγκο στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Maracanã – Boaventuravinicius, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.