Στις 17 Μαΐου 1939 ιδρύθηκε στην πορτογαλική Ριβιέρα ένας σύλλογος που γεννήθηκε από ένα σχέδιο τουρισμού. Η Εστορίλ κλείνει στις 17 Μαΐου 2027 τα 88 της χρόνια. Είναι η ομάδα με τα κίτρινα, που πήρε τα χρώματά της από τον ήλιο και τη θάλασσα της ακτής.

Ένας σύλλογος από ένα θέρετρο

Πίσω από την ίδρυση βρισκόταν ο Φάουστο ντε Φιγκεϊρέντο, επιχειρηματίας που ήθελε να κάνει το Εστορίλ διάσημο θέρετρο. Μέσω της εταιρείας του, της Sociedade Estoril-Plage, είχε στα χέρια του τον σιδηρόδρομο Λισαβόνα-Κασκάις, ξενοδοχεία και το περίφημο καζίνο.

Ο σύλλογος ξεκίνησε με το όνομα Grupo Desportivo Estoril-Plage, για τους εργαζόμενους των ξενοδοχείων, του καζίνο και του τρένου. Από την αρχή ήταν πολυαθλητικός, με μπάσκετ, βόλεϊ, χόκεϊ με πατίνια και επιτραπέζια αντισφαίριση, ενώ οι πηγές αναφέρουν ακόμη και μπάντα και θεατρικό τμήμα.

Το γαλλικό «Plage» έδωσε αργότερα τη θέση του στο πορτογαλικό «Praia», που σημαίνει επίσης «παραλία». Οι πηγές που βρήκαμε δεν αναφέρουν πότε ακριβώς έγινε η αλλαγή.

Κίτρινο για τον ήλιο, μπλε για τον ωκεανό

Τα χρώματα επιλέχθηκαν για να δείχνουν τους δύο μεγαλύτερους θησαυρούς της περιοχής. Το κίτρινο είναι ο ήλιος και το μπλε ο Ατλαντικός που βρέχει τις παραλίες του Εστορίλ.

Η κλασική στολή είναι κίτρινη φανέλα με μπλε παντελόνι. Από αυτήν βγήκε και το παρατσούκλι «Canarinhos», τα καναρίνια, που σύμφωνα με την πορτογαλική Wikipedia είναι και ένας φόρος τιμής στην κίτρινη εθνική Βραζιλίας.

Η χρυσή δεκαετία του 1940

Τα πρώτα χρόνια ήταν και τα πιο λαμπερά. Το 1944 η Εστορίλ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πορτογαλίας, όπου όμως έχασε 8-0 από την Μπενφίκα, το πιο μονόπλευρο σκορ σε τελικό στην ιστορία του θεσμού.

Την επόμενη σεζόν ανέβηκε για πρώτη φορά στην πρώτη κατηγορία και το 1947-48 τερμάτισε τέταρτη. Εκείνα τα χρόνια τέσσερις παίκτες της φόρεσαν τη φανέλα της εθνικής, ενώ στην ομάδα έπαιξε και ο Αργεντινός Ανσέλμο Πίζα, πρώην παίκτης της Λάτσιο και της Ίντερ.

Ακολούθησαν δύσκολες δεκαετίες, με υποβιβασμό το 1953 και πτώση μέχρι τις τοπικές κατηγορίες. Η Εστορίλ επέστρεψε στη μεγάλη κατηγορία τη δεκαετία του 1970 και από τότε πήγαινε πάνω-κάτω για χρόνια.

Η Amoreira και τα μεγάλα ονόματα

Η έδρα της είναι το Estádio António Coimbra da Mota, γνωστό ως Amoreira, ένα μικρό γήπεδο κοντά στη θάλασσα. Εκεί έκανε την προετοιμασία της η Σουηδία για το Euro 2004.

Από την Εστορίλ πέρασαν ο Παουλέτα, ο Πάουλο Φερέιρα, που βγήκε από τις ακαδημίες της, και ο Βολιβιανός Έρβιν Σάντσες. Ο Φερνάντο Σάντος έπαιξε εδώ έξι χρόνια και έκανε εδώ το ντεμπούτο του ως προπονητής, πολύ πριν οδηγήσει την Πορτογαλία στο Euro 2016.

Ευρώπη, Παναθηναϊκός και φανέλες-έργα τέχνης

Με προπονητή τον Μάρκο Σίλβα η Εστορίλ ανέβηκε το 2012 και τερμάτισε πέμπτη και μετά τέταρτη, ισοφαρίζοντας το καλύτερό της. Έτσι έπαιξε δύο σεζόν στους ομίλους του Europa League, απέναντι σε Σεβίλλη, Φράιμπουργκ, PSV και Ντιναμό Μόσχας.

Το 2014 βρέθηκε στον ίδιο όμιλο με τον Παναθηναϊκό. Νίκησε 2-0 στην Πορτογαλία και έφερε 1-1 στην Αθήνα.

Τα τελευταία χρόνια ο σύλλογος ξεχωρίζει και για τις ειδικές φανέλες του. Μία τίμησε τον Άιρτον Σένα και την ιστορία της πίστας του Εστορίλ, ενώ μια άλλη είχε πάνω της το άγαλμα του ιδρυτή, τον φάρο της Santa Marta, φοίνικες, το τρένο και το παλιό σήμα.

Γιόρτασε μαζί μας

Λίγες ομάδες μπορούν να πουν ότι τα χρώματά τους είναι ο ήλιος και η θάλασσα του τόπου τους. Χρόνια πολλά, Canarinhos, για τα 88 σας χρόνια!

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Το γήπεδο António Coimbra da Mota της Εστορίλ – Rúdisicyon, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.