Στις 15 Ιανουαρίου 1919 γράφτηκε επίσημα η Εσπεράνς Τύνιδας, ο σύλλογος που σήμερα αποκαλούν «πρεσβύτερο» της Τυνησίας. Στις 15 Ιανουαρίου 2027 η ομάδα κλείνει τα 108 χρόνια. Η ιστορία της ξεκινά σε ένα καφενείο και καταλήγει στην κορυφή της Αφρικής.

Ένα καφενείο στο Μπαμπ Σουίκα

Οι ιδρυτές Μοχάμεντ Ζουαουί και Χέντι Καλέλ σύχναζαν στο Café de l'Espérance, στη συνοικία Bab Souika της Τύνιδας. Εκεί γεννήθηκε η ιδέα, και από το καφενείο πήρε η ομάδα το όνομά της. Η γαλλική λέξη «espérance» σημαίνει «ελπίδα».

Η Τυνησία ήταν τότε γαλλικό προτεκτοράτο και οι κανόνες δεν επέτρεπαν σε Τυνήσιους να πάρουν άδεια σωματείου. Γι' αυτό πρώτος πρόεδρος έγινε ένας Γάλλος, ο Λουί Μοντασιέ. Κάποιες πηγές βάζουν στην ιδρυτική παρέα και τον Σάντλι Ζουιτέν, άλλες όχι.

Στην πρώτη επιτροπή ήταν επίσης ο Μοχάμεντ Χεντάτι, ως αντιπρόεδρος. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα και η ομάδα ξεκίνησε από τις χαμηλές κατηγορίες. Μόλις το 1936 έφτασε στη μεγάλη κατηγορία του τυνησιακού πρωταθλήματος.

Από το πράσινο στο «αίμα και χρυσάφι»

Οι πρώτες φανέλες ήταν πράσινες και λευκές. Γρήγορα όμως η ομάδα πέρασε στο κόκκινο και κίτρινο, τα χρώματα που της έδωσαν το παρατσούκλι Sang et Or, «αίμα και χρυσάφι».

Για το πώς έγινε η αλλαγή, οι πηγές διαφωνούν. Μία εκδοχή λέει ότι το 1920 ο νεαρός μαθητής Σάντλι Ζουιτέν έφερε ένα σετ φανέλες με κάθετες κόκκινες και κίτρινες ρίγες. Άλλη εκδοχή μιλά για έλλειψη πράσινων φανελών, και άλλες λένε ότι ο Ζουιτέν τις βρήκε στην αγορά ή τις χάρισε.

Ό,τι κι αν ισχύει, ο Ζουιτέν έγινε η μεγάλη μορφή του συλλόγου. Ήταν πρόεδρος για δεκαετίες, ως το 1963, και ένα γήπεδο της Τύνιδας φέρει το όνομά του.

Taraji, Mkachkha και το έμβλημα

Οι φίλοι της ομάδας τη λένε Taraji και Mkachkha. Μετά την κυριαρχία του 1994 κόλλησε και το παρατσούκλι «το θηρίο της Αφρικής».

Το έμβλημα έχει αλλάξει πολλές φορές, με εκδόσεις το 1919, το 1924, το 1950, το 1969, το 1987, το 2000 και το 2012. Σε όλες κυριαρχούν τα κόκκινα και κίτρινα χρώματα του συλλόγου.

Η δημοτικότητα της ομάδας μεγάλωσε στα χρόνια του αγώνα για την ανεξαρτησία. Μετά το 1956 η Εσπεράνς έγινε ο κορυφαίος σύλλογος της χώρας.

Οι μεγάλες νύχτες στην Αφρική

Η Εσπεράνς έχει κατακτήσει τέσσερις φορές το Champions League Αφρικής: το 1994, το 2011, το 2018 και το 2019. Το 2011 ο Χάρισον Άφουλ σκόραρε το μοναδικό γκολ του τελικού κόντρα στη Γουιντάντ Καζαμπλάνκα.

Το 2018 η ομάδα έκανε ανατροπή απέναντι στην Αλ Αχλί, με ένα αξέχαστο γκολ του Ανίς Μπαντρί. Το 2019 κράτησε τον τίτλο, με τον Γιουσέφ Μπελαΐλί να σκοράρει απέναντι ξανά στη Γουιντάντ.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων έχει παίξει το 2011, το 2018, το 2019 και το 2025. Στην Τυνησία πήρε επτά συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 1998 ως το 2004. Έδρα της είναι το γήπεδο του Ραντές, χωρητικότητας 65.000 θέσεων, που άνοιξε το 2001.

Οι θρύλοι της κόκκινης-κίτρινης φανέλας

Ο μεγαλύτερος είναι ο Ταρέκ Ντιάμπ, πρώτος σε συμμετοχές και γκολ στην ιστορία του συλλόγου. Το 1977 αναδείχθηκε Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στην Αφρική, ως παίκτης της Εσπεράνς.

Ξεχωρίζουν επίσης ο Χαλέντ Μπεν Γιαχία, ο Νιγηριανός σκόρερ Μάικλ Ενεράμο και ο Γιουσέφ Μσακνί. Ο σύλλογος τιμά ακόμη τη μνήμη του Χέντι Μπερκίσα, που έχασε τη ζωή του στο γήπεδο το 1997.

Γιόρτασε μαζί μας

Ένα καφενείο που λεγόταν «Ελπίδα» έγινε ο πιο τιτλούχος σύλλογος της Τυνησίας. Χρόνια πολλά στην Εσπεράνς για τα 108α γενέθλιά της, με αίμα και χρυσάφι!

Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: οπαδοί της Εσπεράνς στην Curva Sud, αγώνας με τη Χορόγια (2017) – Bahbouhe, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 4.0.