Στις 13 Μαΐου 1927 μια επιτροπή του Κιέβου κατέγραψε το καταστατικό μιας νέας αθλητικής εταιρείας με το όνομα «Ντιναμό». Στις 13 Μαΐου 2027 η Ντιναμό Κιέβου κλείνει 100 χρόνια, έναν ολόκληρο αιώνα. Είναι η ομάδα που πρώτη νίκησε τη Μόσχα στο δικό της παιχνίδι και που χάρισε στη Σοβιετική Ένωση το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Ένας σύλλογος γεννημένος από ένα έγγραφο
Στις 13 Απριλίου 1927 το συμβούλιο της «Ντιναμό» στο Χάρκοβο ενέκρινε τη δημιουργία παραρτήματος στο Κίεβο. Ένα μήνα αργότερα, στις 13 Μαΐου, καταχωρίστηκε το καταστατικό της Προλεταριακής Αθλητικής Εταιρείας «Ντιναμό», όπως δείχνουν έγγραφα των κρατικών αρχείων της Ουκρανίας.
Η Ντιναμό ήταν τότε μέρος του σοβιετικού αθλητικού οργανισμού με το ίδιο όνομα, που συνδεόταν με τις υπηρεσίες κρατικής ασφάλειας. Ως ανεξάρτητη επιχείρηση λειτουργεί μόνο από το 1989.
Η ποδοσφαιρική ομάδα αναφέρεται πρώτη φορά σε εφημερίδα του Κιέβου στις 5 Απριλίου 1928. Στον πρώτο της αγώνα, την 1η Ιουλίου 1928, έχασε 2-1 από τη μικτή της Μπίλα Τσέρκβα.
Λευκό και μπλε
Από τους πρώτους επίσημους αγώνες οι παίκτες φορούσαν λευκή φανέλα, μπλε σορτσάκι και μπλε κάλτσες. Γι' αυτό τους λένε μέχρι σήμερα «Bilo-syni», δηλαδή «οι λευκομπλέ».
Όταν ήρθε ο Λομπανόφσκι, η ομάδα άρχισε να βγαίνει στο γήπεδο ολόλευκη. Τα τελευταία σοβιετικά χρόνια, το 1990-91, φόρεσε για λίγο κίτρινο και μπλε, τα εθνικά χρώματα της Ουκρανίας.
Όλα τα σήματα της Ντιναμό στηρίζονται στο λογότυπο του αθλητικού οργανισμού «Ντιναμό». Πάνω από αυτό προστέθηκαν με τα χρόνια αστέρια για τους τίτλους.
1961: όταν το Κίεβο νίκησε τη Μόσχα
Η Ντιναμό έκανε ντεμπούτο στο σοβιετικό πρωτάθλημα το 1936, με βαριά ήττα 5-1 από την Ντιναμό Μόσχας. Χρειάστηκαν 25 χρόνια για να πάρει την εκδίκησή της.
Το 1961 έγινε η πρώτη ομάδα εκτός Μόσχας που κατέκτησε το σοβιετικό πρωτάθλημα, με τέσσερις βαθμούς μπροστά από την Τορπέντο. Ως το τέλος της ΕΣΣΔ μάζεψε 13 τέτοιους τίτλους.
Στα χρόνια της γερμανικής κατοχής γεννήθηκε και ο θρύλος του «Αγώνα του Θανάτου» το 1942, όταν η ομάδα Start, με παίκτες της Ντιναμό, αντιμετώπισε γερμανικές ομάδες. Η σοβιετική προπαγάνδα είπε ότι όλοι εκτελέστηκαν επειδή νίκησαν, όμως οι ιστορικοί σημειώνουν ότι η αλήθεια είναι πολύ πιο σύνθετη.
Ο Λομπανόφσκι και η κατάκτηση της Ευρώπης
Ο Βαλέρι Λομπανόφσκι ανέλαβε τον Οκτώβριο του 1973 και άλλαξε για πάντα την ομάδα. Το 1975 η Ντιναμό νίκησε 3-0 τη Φερεντσβάρος στη Βασιλεία και πήρε το Κύπελλο Κυπελλούχων, το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο για σοβιετική ομάδα.
Την ίδια χρονιά κέρδισε και το Σούπερ Καπ, νικώντας την Μπάγερν 1-0 στο Μόναχο και 2-0 στο Κίεβο. Ο Ολέγκ Μπλοχίν πήρε τη Χρυσή Μπάλα του 1975.
Το 1986 ήρθε το δεύτερο Κύπελλο Κυπελλούχων, με 3-0 επί της Ατλέτικο Μαδρίτης και γκολ των Ζαβάροφ, Μπλοχίν και Γεφτουσένκο. Λίγους μήνες αργότερα ο Ιγκόρ Μπελάνοφ έγινε ο δεύτερος παίκτης της Ντιναμό με Χρυσή Μπάλα.
Σεβτσένκο, Ρεμπρόφ και μια θλιβερή επέτειος
Στην τρίτη του θητεία ο Λομπανόφσκι έφτιαξε μια νέα μεγάλη ομάδα. Τη σεζόν 1998-99 η Ντιναμό απέκλεισε τη Ρεάλ Μαδρίτης στους «8» του Champions League και έχασε στους ημιτελικούς από την Μπάγερν, με 4-3 στο σύνολο.
Πρωταγωνιστές ήταν ο Αντρέι Σεβτσένκο, παιδί της ακαδημίας, ο Σεργκέι Ρεμπρόφ και ο Ολέγκ Λουζνί. Αμέσως μετά ο Σεβτσένκο μετακόμισε στη Μίλαν.
Στις 7 Μαΐου 2002 ο Λομπανόφσκι έπαθε εγκεφαλικό σε αγώνα στη Ζαπορίζια. Πέθανε στις 13 Μαΐου 2002, ακριβώς την ημέρα που η Ντιναμό έκλεινε 75 χρόνια, και σήμερα το γήπεδο της ομάδας φέρει το όνομά του.
Γιόρτασε μαζί μας
Εκατό χρόνια μετά, η λευκή φανέλα της Ντιναμό κουβαλάει την ιστορία του Μπλοχίν, του Λομπανόφσκι και του Σεβτσένκο. Είναι η φανέλα μιας πόλης που, ακόμη και στις πιο δύσκολες ώρες, δεν σταμάτησε να αγαπά το ποδόσφαιρο.
Χρόνια πολλά, Ντιναμό! Καλό σου αιώνα, και ο επόμενος να είναι εξίσου λευκομπλέ.
Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.
Φωτογραφία: Η ενδεκάδα της Ντιναμό Κιέβου με τον Μπλοχίν, Απρίλιος 1975 – Anefo / Nationaal Archief, Wikimedia Commons, άδεια CC0.