Η Ντανφέρμλιν Αθλέτικ ιδρύθηκε στις 2 Ιουνίου 1885, στην ομώνυμη πόλη του Φάιφ, στη Σκωτία. Στις 2 Ιουνίου 2027 οι «Παρς» κλείνουν 142 χρόνια. Είναι η ομάδα όπου ο Τζοκ Στάιν έκανε το πρώτο του βήμα ως προπονητής και όπου έπαιξαν κάποτε ο Άλεξ Φέργκιουσον και ο Ντέιβιντ Μόγες.
Από το κρίκετ στο ποδόσφαιρο
Όλα ξεκίνησαν σε ένα κλαμπ κρίκετ. Γύρω στο 1874 η Dunfermline Cricket Club έφτιαξε ποδοσφαιρικό τμήμα, για να μένουν οι παίκτες της σε φόρμα τον χειμώνα.
Στο τμήμα όμως έπαιζαν μόνο μέλη του κλαμπ. Μετά από διαφωνίες γι' αυτό, οι ποδοσφαιριστές έφυγαν και, ύστερα από συναντήσεις τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1885, ίδρυσαν στις 2 Ιουνίου τη δική τους ομάδα.
Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 13 Ιουνίου 1885, μια νίκη 2-1 επί του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Η ομάδα έμεινε ερασιτεχνική ως το 1899 και μπήκε στη Scottish Football League το 1912.
Βυσσινί, μπλε και τελικά ασπρόμαυρο
Τα ασπρόμαυρα δεν ήταν το πρώτο χρώμα. Στο πρώτο ματς του 1885 οι παίκτες φόρεσαν βυσσινί φανέλες με μπλε παντελονάκια, και σύμφωνα με τη Wikipedia το βυσσινί κράτησε ως το 1901, οπότε ήρθε το μπλε.
Οι ασπρόμαυρες κάθετες ρίγες εμφανίστηκαν το 1909, όταν η ομάδα μπήκε στην Central League. Από τότε έγιναν η ταυτότητά της, με λίγες εξαιρέσεις, όπως η ολόλευκη φανέλα του 1971-72, μια χρονιά βαριάς οικονομικής κρίσης.
Τη σεζόν 1958-59 ήρθαν οι πυκνές ρίγες «candy stripes», το πιο αγαπημένο σχέδιο του συλλόγου. Επανήλθε αρκετές φορές, και για τα 50 χρόνια από το Κύπελλο του 1968 κυκλοφόρησε πιστή αναπαραγωγή του.
Γιατί λέγονται «Παρς»
Το παρατσούκλι «The Pars» εμφανίστηκε μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, και οι πηγές διαφωνούν για την προέλευσή του. Μια θεωρία το συνδέει με τις «παράλληλες» ασπρόμαυρες ρίγες, μια άλλη με το «parr», ένα μικρό σολομό με σκούρα κάθετα σημάδια.
Το Heritage Trust του συλλόγου πάντως κλίνει σε μια λιγότερο κολακευτική εκδοχή. Η ομάδα έπαιζε τόσο άσχημα, που την έλεγαν «Dunfermline Paralytics», και το όνομα κόντυνε σε Pars. Σήμερα το λένε με αγάπη.
Ο πύργος του βασιλιά Μάλκολμ
Το τριγωνικό σήμα σχεδιάστηκε το 1957 από τον Κόλιν Ντάιμοκ, καθηγητή καλλιτεχνικών στο λύκειο της πόλης. Στο κέντρο του στέκεται ο πύργος του Μάλκολμ Κάνμορ, που υπάρχει και στο οικόσημο της Ντανφέρμλιν.
Η νυχτερινή σκηνή παραπέμπει στο πάρκο Pittencrieff και η πράσινη βάση στο γήπεδο. Αυτό είναι το East End Park, όπου η ομάδα παίζει από το 1885, αν και ο πρώτος αγωνιστικός χώρος βρισκόταν λίγο πιο δυτικά.
Ρεκόρ προσέλευσης παραμένουν οι 27.816 θεατές του αγώνα με τη Σέλτικ, στις 30 Απριλίου 1968.
Τα χρυσά χρόνια και τα μεγάλα ονόματα
Τον Μάρτιο του 1960 τον πάγκο ανέλαβε ο Τζοκ Στάιν, στην πρώτη του δουλειά ως προπονητής. Ένα χρόνο μετά η Ντανφέρμλιν κατέκτησε το Κύπελλο Σκωτίας 1961, νικώντας 2-0 τη Σέλτικ σε επαναληπτικό τελικό.
Το 1962-63, στο Κύπελλο Εκθέσεων, απέκλεισε την Έβερτον και νίκησε 6-2 τη Βαλένθια στο East End Park, αλλά αποκλείστηκε σε αγώνα μπαράζ. Το 1968, με τον Τζορτζ Φαρμ στον πάγκο, ήρθε δεύτερο Κύπελλο με 3-1 επί της Χαρτς.
Την επόμενη σεζόν έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων, αφού πέρασε από ΑΠΟΕΛ, Ολυμπιακό και Γουέστ Μπρομ. Εκεί λύγισε με 2-1 συνολικά από τη Σλόβαν Μπρατισλάβας, που σήκωσε στο τέλος το τρόπαιο.
Από τη φανέλα με τις ρίγες πέρασαν ο Άλεξ Φέργκιουσον, με 66 γκολ σε 89 αγώνες, και ο Ντέιβιντ Μόγες. Ο αρχηγός Νόρι ΜακΚάθι μετρά 576 συμμετοχές, και μια κερκίδα του γηπέδου φέρει σήμερα το όνομά του.
Γιόρτασε μαζί μας
Από τα βυσσινί του 1885 μέχρι τις candy stripes των Κυπέλλων, η Ντανφέρμλιν δείχνει ότι μια μικρή πόλη μπορεί να γράψει μεγάλη ιστορία. Χρόνια πολλά στους Παρς για τα 142 τους χρόνια!
Δες τις συλλεκτικές φανέλες στο sportarena.gr.
Φωτογραφία: Το East End Park από την κερκίδα Norrie McCathie – Exxy, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 3.0.