Ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει ακόμη όταν μια παρέα νέων στο Βελιγράδι έστησε έναν καινούργιο σύλλογο. Ο Ερυθρός Αστέρας (Crvena zvezda) ιδρύθηκε στις 4 Μαρτίου 1945 και στις 4 Μαρτίου 2027 κλείνει 82 χρόνια. Η ερυθρόλευκη φανέλα του ταξίδεψε από ένα μικρό γήπεδο της πόλης μέχρι την κορυφή της Ευρώπης.

Ένας σύλλογος γεννημένος στον πόλεμο

Τον Φεβρουάριο του 1945 μέλη της Ενωμένης Αντιφασιστικής Νεολαίας της Σερβίας έφτιαξαν μια νεανική εταιρεία φυσικής αγωγής. Ήταν φοιτητές και ποδοσφαιριστές, και μέσα σε λίγες εβδομάδες η εταιρεία έγινε ομάδα. Πρώτος πρόεδρος ανέλαβε ο Τζόρτζε Πάλιτς.

Την ίδια μέρα της ίδρυσης, στις 4 Μαρτίου, ο νέος σύλλογος έπαιξε και τον πρώτο του αγώνα. Νίκησε με 3-0 ένα τάγμα στρατού και το πρώτο γκολ της ιστορίας του το πέτυχε ο Κόστα Τομάσεβιτς. Την πρώτη του χρονιά έπαιξε 36 αγώνες και έχασε μόνο έναν.

«Γιατί όχι Αστέρι;»

Το όνομα δεν βγήκε εύκολα. Στο τραπέζι υπήρχαν προτάσεις όπως «Λαϊκό Αστέρι», «Γαλάζιο Αστέρι», «Προλετάριος», ακόμη και «Στάλιν» και «Λένιν». Σύμφωνα με την ιστορία που λέγεται στο Βελιγράδι, οι δύο αντιπρόεδροι, ο Σλόμπονταν Τσόσιτς και ο Ζόραν Ζούγιοβιτς, πρότειναν απλώς «Αστέρι».

Ο Ζούγιοβιτς πρόσθεσε ότι το αστέρι πρέπει να είναι κόκκινο. Έτσι γεννήθηκε το «Crvena zvezda», ένα όνομα που ταίριαζε απόλυτα στο κλίμα της εποχής.

Από τις κίτρινες φανέλες στις ρίγες

Ελάχιστοι το ξέρουν, αλλά ο Ερυθρός Αστέρας ξεκίνησε με κίτρινες φανέλες με ένα κόκκινο αστέρι, που βρέθηκαν από την ομάδα Slavija. Το 1946 πέρασε σε κόκκινη φανέλα με λευκό σορτσάκι. Οι διάσημες κόκκινες και λευκές κάθετες ρίγες ήρθαν το 1950.

Οι ρίγες είχαν ιστορία. Τις είχε φορέσει την περίοδο 1943-44 η SK Jugoslavija, ένας προπολεμικός σύλλογος του Βελιγραδίου που διαλύθηκε το 1945. Ο Ερυθρός Αστέρας πήρε το γήπεδό της, πολλούς παίκτες και οπαδούς της, και τα ερυθρόλευκα χρώματά της, αν και δεν θεωρεί τον εαυτό του διάδοχό της.

Το σήμα και τα «αστέρια του Αστέρα»

Το πρώτο σήμα βασίστηκε στην ασπίδα της Jugoslavija, με την προσθήκη ενός κόκκινου αστεριού. Σήμερα το κόκκινο πεντάκτινο αστέρι με το λευκό περίγραμμα στέκεται πάνω σε ερυθρόλευκο φόντο, μέσα σε χρυσό πλαίσιο. Από πάνω υπάρχουν τρία χρυσά αστέρια για τους τίτλους του.

Ο σύλλογος έχει και μια όμορφη παράδοση. Τους μεγαλύτερους παίκτες του τους ανακηρύσσει επίσημα «Αστέρια του Αστέρα»: πρώτος ήταν ο Ράικο Μίτιτς, τρίτος ο Ντράγκαν Τζάιτς, ρέκορντμαν με 389 συμμετοχές, και πέμπτος ο Ντράγκαν Στόικοβιτς.

Η Μαρακανά και η νύχτα του Μπάρι

Το γήπεδο του συλλόγου άνοιξε το 1963 και όλοι το λένε Marakana, από το Μαρακανά του Ρίο, γιατί κάποτε χωρούσε περίπου 110.000 θεατές. Από το 2014 φέρει το όνομα του Ράικο Μίτιτς. Στις κερκίδες του τον τόνο δίνουν οι Delije, οι «Γενναίοι».

Η μεγαλύτερη νύχτα ήρθε στις 29 Μαΐου 1991 στο Μπάρι. Ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τη Μαρσέιγ έμεινε 0-0 και στα πέναλτι ο Ερυθρός Αστέρας νίκησε 5-3, με τελευταίο εκτελεστή τον Ντάρκο Πάντσεφ. Λίγους μήνες μετά κατέκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο στο Τόκιο.

Εκείνη η ομάδα είχε ταλέντο για όλη την Ευρώπη. Ο Ντέγιαν Σάβιτσεβιτς και ο Πάντσεφ μοιράστηκαν τη δεύτερη θέση στη Χρυσή Μπάλα του 1991 και ο Ρόμπερτ Προσινέτσκι ήρθε τρίτος.

Γιόρτασε μαζί μας

Κίτρινες φανέλες, ένα όνομα που βρέθηκε την τελευταία στιγμή και ρίγες με παρελθόν. Από αυτά ξεκίνησε ο σύλλογος που έφερε το Κύπελλο Πρωταθλητριών στο Βελιγράδι.

Χρόνια πολλά, Ερυθρέ Αστέρα, για τα 82 σου χρόνια! Να λάμπεις για πάντα κόκκινος και λευκός.

Δες τις φανέλες του Ερυθρού Αστέρα στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: η ανατολική κερκίδα της Μαρακανά, 2012 – Veliki Delija, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 3.0.