Η Κρουζέιρο μπαίνει στη νέα χρονιά με διπλή γιορτή. Στις 2 Ιανουαρίου 1921 ιδρύθηκε στο Μπέλο Οριζόντε, και το 2027 συμπληρώνει 106 χρόνια. Είναι όμως μια ομάδα που για τα πρώτα της είκοσι χρόνια είχε άλλο όνομα και άλλο χρώμα. Πριν γίνει η «Ραπόζα» με τα αστέρια στο στήθος, φορούσε πράσινα και μιλούσε ιταλικά.

Palestra Itália, η ομάδα των μεταναστών

Οι ιδρυτές ήταν μέλη της ιταλικής κοινότητας του Μπέλο Οριζόντε και ο σύλλογος ονομάστηκε Società Sportiva Palestra Itália, με πρώτο πρόεδρο τον Aurelio Noce. Ως το 1925 μπορούσαν να παίξουν σε αυτόν μόνο Ιταλοί. Τα χρώματα ήταν φυσικά εκείνα της ιταλικής σημαίας: πράσινη φανέλα, λευκό παντελονάκι και κάλτσες σε πράσινο ή κόκκινο, ανάλογα με τη σεζόν. Το σήμα ήταν ένας ρόμβος σε πράσινο, λευκό και κόκκινο με τα αρχικά PI.

Ο «παπαγάλος» με το ανοιχτό πράσινο

Από το 1928 η φανέλα έγινε πιο ανοιχτόχρωμη, με λευκό γιακά και κόκκινα μανικέτια. Ο τόνος αυτός χάρισε στην ομάδα το παρατσούκλι periquito, δηλαδή παπαγαλάκι. Σε όλη την περίοδο ως το 1941 οι αλλαγές ήταν μικρές, κυρίως στο σήμα και στην απόχρωση. Στην πράσινη φανέλα δεν υπήρξαν ποτέ αστέρια· αυτά θα έρχονταν μαζί με το νέο όνομα.

1942: ένα διάταγμα αλλάζει τα πάντα

Όταν η Βραζιλία μπήκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα ομοσπονδιακό διάταγμα απαγόρευσε ονόματα που παρέπεμπαν σε εχθρικά κράτη. Στο πρώτο παιχνίδι μετά την απόφαση, την 1η Φεβρουαρίου 1942, η ομάδα κατέβηκε με μπλε φανέλα με τρεις λευκές οριζόντιες ρίγες, χωρίς σήμα και χωρίς όνομα. Ακολούθησαν προσωρινά τα ονόματα Palestra Mineiro και Ypiranga, ώσπου στις 7 Οκτωβρίου 1942 επικράτησε το Cruzeiro Esporte Clube. Την ιδέα έδωσε ο Oswaldo Pinto Coelho, εμπνευσμένος από τον αστερισμό του Σταυρού του Νότου. Το μπλε και το λευκό λειτούργησαν ως συμβιβασμός με τα ιταλικά μέλη, αφού το μπλε συνδεόταν και με τον Οίκο της Σαβοΐας.

Πέντε αστέρια στο στήθος

Το 1950 το έμβλημα έγινε ένας μπλε κύκλος με πέντε λευκά αστέρια στη διάταξη του αστερισμού. Το 1959 η φανέλα ήταν ολόμπλε και τα αστέρια ήταν ραμμένα ελεύθερα πάνω της, χωρίς περίγραμμα. Η εικόνα αυτή έμεινε σήμα κατατεθέν ως το 1998, όταν το σήμα πήρε τη θέση των ελεύθερων αστεριών στο στήθος. Το 2006 προστέθηκε κορώνα, για να θυμίζει το τρεμπλ του 2003: πρωτάθλημα Μίνας Ζεράις, Κύπελλο και πρωτάθλημα Βραζιλίας στην ίδια σεζόν. Η λευκή φανέλα έμεινε ως δεύτερη εμφάνιση, ενώ τις τελευταίες σεζόν τις φανέλες υπογράφει η adidas.

Από τον Tostão στο Σαντιάγο

Το 1965 άνοιξε το Μινεϊράο και έναν χρόνο αργότερα η Κρουζέιρο έγραψε εκεί ιστορία. Στις 30 Νοεμβρίου 1966, στον τελικό του Taça Brasil, διέλυσε 6-2 τη Σάντος του Pelé, με το πρώτο ημίχρονο να τελειώνει 5-0 και τον Dirceu Lopes να βάζει τρία. Στη ρεβάνς κέρδισε ξανά, 3-2. Ο Tostão παραμένει ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου με 249 γκολ. Δέκα χρόνια αργότερα, στις 30 Ιουλίου 1976, ο Joãozinho χάρισε στη Σαντιάγο το 3-2 επί της Ρίβερ Πλέιτ και το πρώτο Copa Libertadores. Το δεύτερο ήρθε το 1997, με 1-0 επί της Σπόρτινγκ Κριστάλ στο Μινεϊράο.

Το σπίτι του Ronaldo

Στις 25 Μαΐου 1993 ένας δεκαεξάχρονος έκανε ντεμπούτο στο Πόσος ντε Κάλντας. Ο Ronaldo Nazário πέτυχε 56 γκολ σε 58 αγώνες με την Κρουζέιρο, πριν πουληθεί στην PSV το 1994. Αυτά τα χρόνια θυμίζει το μπλουζάκι 'TEAM' Ρονάλντο. Ο σύλλογος, που μετρά ρεκόρ έξι Κύπελλα Βραζιλίας, υποβιβάστηκε για πρώτη φορά το 2019 και επέστρεψε ως πρωταθλητής της Série B το 2022. Ενδιάμεσα ο Ronaldo αγόρασε το ποδοσφαιρικό τμήμα, πριν το πουλήσει τον Απρίλιο του 2024 στον Pedro Lourenço.

Χρόνια πολλά στην Κρουζέιρο και στους οπαδούς της, τη «Nação Azul». Από το πράσινο των μεταναστών ως τα πέντε αστέρια του Νότου, η φανέλα της έχει πάντα μια ιστορία να πει.

Δες τις φανέλες και τα προϊόντα της Κρουζέιρο στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Mineirão – Rodrigo Lima/Portal da Copa, Wikimedia Commons, άδεια CC BY 2.0.