Η Κλαμπ Μπριζ μετρά την επίσημη ιστορία της από τις 13 Νοεμβρίου 1891. Με τη φετινή επέτειο φτάνει τα 135 χρόνια, και είναι από τις λίγες ομάδες στην Ευρώπη που έχουν περάσει από τρία ονόματα, δύο γλώσσες και ένα γήπεδο όπου κάποτε κυνηγούσαν αρουραίους. Παρακάτω ακολουθούμε τη διαδρομή της μέσα από τις φανέλες της, με αφετηρία ένα καφέ της πόλης.

Φοιτητές, Άγγλοι και ένα καφέ στο 't Zand

Το ποδόσφαιρο έφτασε στη Μπριζ μέσα από φοιτητές και Άγγλους μαθητές της πόλης. Ένας πρώτος σύλλογος, η Brugsche Football Club, στήθηκε τον Νοέμβριο του 1890 αλλά διαλύθηκε σύντομα. Επανιδρύθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1891 στο καφέ «Ville de Cologne», στη σημερινή πλατεία 't Zand, και αυτή είναι η ημερομηνία που ο σύλλογος θεωρεί επίσημη. Ανάμεσα στους ιδρυτές ήταν ο William Greenhill. Το σύνθημα που επέλεξαν ήταν λατινικό: «Mens sana in corpore sano».

Δύο γλώσσες, ένας σύλλογος

Πολύ γρήγορα τα μέλη χωρίστηκαν. Οι γαλλόφωνοι έφυγαν και έφτιαξαν τη Football Club Brugeois. Το 1897 οι δύο ομάδες ενώθηκαν ξανά, όμως κράτησαν το γαλλικό όνομα, επειδή σε αυτό ήταν το συμβόλαιο ενοικίασης του γηπέδου. Μετά τον πρώτο τίτλο, το 1920, ο βασιλιάς Αλβέρτος έδωσε στον σύλλογο τον τίτλο του «βασιλικού», γι' αυτό υπάρχει και σήμερα το «KV» στο όνομα. Το ολλανδικό όνομα Club Brugge υιοθετήθηκε μόλις την 1η Ιουλίου 1972.

Από το γαλάζιο στο Blauw-Zwart

Στην αρχή η ομάδα δεν είχε επίσημα χρώματα. Λίγα χρόνια μετά την ίδρυση, οι παίκτες φορούσαν γαλάζια φανέλα με μια σκούρα μπλε διαγώνια ταινία. Αργότερα καθιερώθηκε ο συνδυασμός που ταυτίστηκε με τον σύλλογο, το μπλε και το μαύρο, από όπου βγήκε και το παρατσούκλι Blauw-Zwart. Οι κάθετες μπλε και μαύρες λωρίδες έγιναν η κλασική εμφάνιση. Το 1972-73 εμφανίστηκε στη φανέλα ο πρώτος χορηγός, η Carad, εταιρεία ραδιοφώνων και τηλεοράσεων. Στο σήμα, ένας κύκλος με τα χρώματα της ομάδας στεφανώνεται από βασιλικό στέμμα.

Ο Happel και δύο τελικοί με τη Λίβερπουλ

Τον Ιανουάριο του 1974 ανέλαβε ο Αυστριακός Ernst Happel, και η Μπριζ πέρασε στην καλύτερη περίοδό της. Πήρε τρία σερί πρωταθλήματα από το 1976 ως το 1978. Το 1976 έπαιξε τελικό Κυπέλλου UEFA με τη Λίβερπουλ: προηγήθηκε 2-0 στο Άνφιλντ, αλλά έχασε 3-2 και στη ρεβάνς έμεινε στο 1-1. Δύο χρόνια μετά, στις 10 Μαΐου 1978, ξαναβρήκε τους «κόκκινους» στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ και ηττήθηκε 1-0 από γκολ του Kenny Dalglish. Περίπου 25.000 οπαδοί της ταξίδεψαν στο Λονδίνο. Είναι μέχρι σήμερα η μόνη βελγική ομάδα που έχει φτάσει σε τέτοιο τελικό, και η ρετρό φανέλα Wembley 1977-78 κρατάει ζωντανή εκείνη τη βραδιά.

Raoul Lambert και Jan Ceulemans

Ο Raoul Lambert είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου, με 269 γκολ σε 458 επίσημα παιχνίδια από το 1962 ως το 1980. Όταν αποσύρθηκε, το «όπλο» πέρασε στον Jan Ceulemans, που έγινε το νέο είδωλο της δεκαετίας του 1980. Εκείνα τα χρόνια πέρασε από τη Μπριζ και ο νεαρός Jean-Pierre Papin. Το 1987-88 η ομάδα έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου UEFA, αφού στην πορεία απέκλεισε και τον Παναθηναϊκό. Την ίδια σεζόν κατέκτησε και το έβδομο πρωτάθλημά της, όπως θυμίζει η ρετρό φανέλα 1987-88.

Από τους αρουραίους στο Jan Breydel

Το πρώτο γήπεδο, το Rattenplein, ανήκε σε έναν σύλλογο φοξ τεριέ που το χρησιμοποιούσε για κυνήγι αρουραίων. Το 1912 η ομάδα μετακόμισε στο De Klokke, που πήρε το όνομα ενός διπλανού καφέ. Από το 1975 παίζει στο Ολυμπιακό Στάδιο, που το 1998 μετονομάστηκε σε Jan Breydel, και το μοιράζεται με τη Σερκλ Μπριζ. Η ντουλάπα της γέμισε τα επόμενα χρόνια, φτάνοντας τα 20 πρωταθλήματα και τα 12 κύπελλα Βελγίου.

Από ένα καφέ στο 't Zand μέχρι το Γουέμπλεϊ, η Μπριζ παραμένει πιστή στο μπλε και στο μαύρο. Χρόνια πολλά στους Blauw-Zwart!

Δες τις φανέλες και τα προϊόντα της Κλαμπ Μπριζ στο sportarena.gr.

Φωτογραφία: Jan Breydel – Chivista, Wikimedia Commons, άδεια CC BY-SA 3.0 de.